بسم الله الرحمن الرحیم

زمزمه ی انتظار

مولای زمان سید و سالار کجایی   وقت است که از پردۀ غیبت بدر آیی  دین رفت زکف تا کی و تا چند نیایی   دیگر نبود هیچ به ما تاب جدایی یکدم تو بیا کن نظر اوضاع جهان را   از قید غم آزاد کن این منتظران را  مذهب شده بازیچه ی هر بی سر و پایی   منسوخ شد آیین و قوانین خدایی معروف شده منکر و منکر شده معروف   علم و عمل و صدق و حقیقت شده موقوف یکدم گذر از مهر، سوی کرب و بلا کن   ازبهر حسین ندبه به هر صبح ومسا، کن بر بی کسی اش گریه و هم شور و نوا کن   شو منتقم و کیفر اعداء تو ادا کن