بسم الله الرحمن الرحیم

خسرو خوبان کجایی؟

ای طبیب دردمندان، خسرو خوبان کجایی   ای شفا بخش دل مجروح بیماران کجایی ظلم و جور و جهل و کین یکباره عالم را گرفته   ظالمان جولان دهند،‌ای مصلح دوران کجایی دشمنان شاد و عزیزان خوار و قرآن مانده بی‌ کس   یا معز الاولیا ‌ای حامی‌ قرآن کجایی‌ صبح امید محببین از غمت شام سیه شد   شمع دل افروز در شام سیه روزان کجایی‌ دیده‌ها در انتظارت شد سفید ‌ای نور چشمان   قلب‌ها خون شد ز هجرت‌،‌ای ماه تابان کجایی چون بیایی خاک پایت سرمه ی چشمم نمایم   رخ نهم بر مقدمت‌ای روح بخش جان کجایی رفت از کف صبر و از دل تاب تا آندم که آید   بوی پیراهن ز مصر‌، ای یوسف کنعان کجایی‌ تا به کی‌ با هم نشینیم و بگوییم درد یاران   تا به کی‌ ریزیم اشک از دیده ی گریان کجایی‌ عمر کوتاهست و ترسم مرگ آید ناگهانی   جان دهم اما نبینم روی آن جانان کجایی دیده ات گریان شب و روز از مصیبتهای بی‌ حد   دوستان محزون از آن غم و ز غم هجران کجایی  ‌پهلوی زهرا شکست از در، علی‌ مظلوم کین شد    محسن اندر خون تپید زان آتش سوزان کجایی‌ خون جدت ریخت اندر کربلا با نوجوانان   طالب خون شهیدان، یار مظلومان کجایی‌