|
ضرورت شناخت امام زمان حضرت مهدى
«عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف»
يكى از وظايف و تكاليف عمومى همه مسلمانان آن است
كه اول بايد امام زمان خويش را بشناسند و آن گاه
به اطاعت از او بپردازند.
از مهم ترين دلايل نقلى اين وظيفه و تكليف، اين
روايت مشهور و متواتر است كه حضرت رسول صلى الله
عليه وآله وسلم مى فرمايد:
«من مات ولم يعرف إمام
زمانه مات ميتة الجاهلية؛(1)
هر كس امام زمان خود را نشناخته بميرد، بر آيين
جاهلى مرده است».
به موجب اين حديث، كسانى كه بدون شناخت امام زمان
خود، ازدنيا بروند، چنان است كه به مرگ جاهليت
مرده باشند و هيچ رابطه و نسبتى با اسلام و آيين
مسلمانى ندارند.
اين كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم عدم
معرفت امام زمان را در رديف شرك و الحاد و كفر
خوانده اند، از آن رو است كه انسان وقتى امام
حقيقى و واقعى اش را نشناخت، راه را گم مى كند و
از صراط مستقيم منحرف شده و در نتيجه، هر چه بيشتر
پيش برود بيشتر از هدف دور مى شود.
پس براى آن كه دچار كژ راهه ها نشويم و راه را گم
نكنيم، در درجه نخست بايد بكوشيم كه
امام زمان خود را
بشناسيم و امام زمان ما، كسى جز حضرت حجة بن الحسن
المهدى - عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف - نيست. او
مصداق منحصر به فرد امام مفترض الطاعه مى باشد كه
به اذن و امر خدا زنده است و شاهد و ناظر اعمال و
رفتار عموم مردم، به ويژه شيعيان است.
بر اساس روايت فوق، كسى كه امام زمان خود را
نشناسد، در حقيقت، كافر از دنيا مى رود. به ديگر
سخن خداشناسى و معرفت پيامبر و امام عليهما السلام
ارتباط تنگاتنگى با يكديگر دارند و اگر انسان خدا
را بشناسد در شمار مؤمنان قرار مى گيرد، اما بدون
شناخت پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم كارساز و
مفيد نخواهد بود و همان طورى كه شناخت پيامبرصلى
الله عليه وآله وسلم سبب اطلاق ايمان بر انسان مى
شود، ولى در صورتى كه شناخت امام عليه السلام حاصل
نشود، معرفت خدا و معرفت پيامبرصلى الله عليه وآله
وسلم مفيد نخواهد بود و اين معرفت، معرفت به معناى
واقعى كلمه كه از همگان خواسته شده، نيست.
آنچه مسلم است اين كه تنها راه رسيدن به شناخت
كامل و مبتنى بر حقيقت امام عليه السلام توجه به
گفتار معصومان عليهم السلام است. از جمله اين بيان
ها،
زيارت حضرت
سيدالشهداعليه السلام است كه از امام صادق عليه
السلام روايت شده است.
در بخشى از اين زيارت آمده است: «إرادة
الرب في مقادير اموره تهبط إليكم و تصدر من
بيوتكم، والصادر عمّا فُصِّل من أحكام العباد؛(2) اراده خدا [ى منان ] در تقدير (رقم زدن) امورش [براى بندگان ] بر شما فرو
فرستاده مى شود و از خانه هاى تان سرچشمه مى گيرد
و نيز آنچه از احكام [مورد نياز] بندگان صادر مى
شود [از خانه هاى تان به خلق مى رسد]».
در اين بخش از زيارت، كلمه امر با صيغه جمع (امور)
آمده است.
حال اين پرسش پيش مى آيد كه امور خدا چيست؟ در
پاسخ مى گوييم: هر آنچه جز خدا، از امور خداست،
مانند: آفرينش انسان، گياه، سنگ، جانوران، كهكشان
ها، زمانِ زاده شدن انسان، تقدير عمر، روزى، رقم
زدن مشكلات براى بندگان، كدام آفريده در كجا زندگى
كند و در چه سرزمينى بميرد، كاستى و فزونى شمار
آفريدگان و بهشت و دوزخ از امور حضرت حق مى باشد.
وظايف فرشتگانى، چون: جبرئيل، ميكائيل، عزرائيل،
اسرافيل و حاملان عرش و زمان ظهور حضرت ولى عصر -
عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف - و بر پايى قيامت
نيز از مقوله «مقادير اموره» است.
بنا بر آنچه در بخش يادشده از زيارت حضرت
سيدالشهداعليه السلام آمده است، تمام آنچه خداى
متعال با علم و قدرت و حكمت خود اراده و مقدر مى
فرمايد، تنها از طريق معصومان عليهم السلام به
همگان مى رسد.
در ادامه زيارت آمده است: «والصادر
عما فُصِّل من أحكام العباد و آنچه از
احكام [مورد نياز] بندگان صادر مى شود [از خانه
هاى تان به خلق مى رسد]».
[اينجا منظورقوانین و احکام تشریعی] است كه بر
امامان پاك نازل شده و از سوى آنان به خلق مى رسد.
جان كلام اين كه تمام آنچه خدا مقرر فرموده و براى
آفريدگان رقم زده است از جانب حضرت بارى تعالى
فروفرستاده شده و به وسيله پيشوايان معصوم به
بندگان رسيده و مى رسد و از آن جا كه خداى متعال
هيچ زمانى مردم را بى حجت واننهاده است، در اين
روزگار و در نبود پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم و
ديگر امامان، حضرت ولى عصر امام زمان - عجل اللَّه
تعالى فرجه الشريف - واسطه فيض الهى هستند. از اين
رو هرچه به فرد فرد ما، خانواده، جامعه، جهان،
نژادها و نيز كاستى ها، افزايش وتغييرسرنوشت ما
مرتبط بوده و رقم مى خورد، به وسيله آن حضرت صورت
مى پذيرد. و كسى كه
چنين باور و اعتقادى نسبت به امامان و نيز حضرت
ولى عصرعليهم السلام نداشته باشد و با همين حال
بميرد، به يقين به مرگ جاهلى مرده است.
البته معرفت و شناخت
دامنه اى گسترده دارد كه در اين مبحث نمی گنجد.
(1) بحارالانوار، ج 32، ص 331
(2)كامل الزيارات، ص 366
************************** |
