بسم الله الرحمن الرحیم

عید الزهراء

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

فاطمه علیها السلام پاره تن من است هر کس او را اذیت کند مرا اذیت کرده و هر کس مرا اذیت کند خدا را اذیت کرده است

احمد بن اسحاق قمی که از خواص اصحاب امام علی النقی و امام حسن عسکری علیهما السلام است روایتی را از امام حسن عسکری علیه السلام نقل فرمودند که مضمون آن چنین است:

بدرستي كه خبر داد مرا پدرم كه حذيفه بن يمان در چنين روزي (كه روز نهم ماه ربيع الاول است) داخل شد بر جدم حضرت رسول خدا صلي الله عليه و اله و سلم، حذيفه گفت: ديدم حضرت امير المؤمنين ،امام حسن و امام حسين عليهم السلام را كه با حضرت رسول طعام تناول مي نمودند و آن حضرت بر روي ايشان تبسم مي نمود و به امام حسن و امام حسين عليهما السلام مي فرمود: بخوريد،  گوارا باد از براى شما بركت و سعادت اين روز، بدرستي كه اين روز، روزي است كه حق تعالي هلاك مي كند دشمن خود و جد شما را، و روزي است كه حق تعالي در اين روز قبول مي كند اعمال محبين و شيعيان شما را..

پس حذيفه گفت: من گفتم: يا رسول الله! آيا در ميان امت شما كسي خواهد بود كه هتك اين حرمتها نمايد؟ حضرت فرمود: بلي، اي حذيفه! بُتى از منافقان بر ايشان سركرده خواهد شد..و مرا و برادر و وزير مرا به دروغ نسبت خواهد داد، و دختر مرا از حق خود محروم خواهد نمود، پس دختر من او را نفرين مي كند و حق تعالي نفرين او را در "مثل اين روز" مستجاب خواهد گردانيد .

 از حق تعالي سؤال كردم كه: فضيلت دهد آن روزى را كه خدا هلاك مي كند او(عمر) را در آن روز بر ساير روزها، تا آنكه احترام آن روز سنتي گردد و در ميان دوستان و شيعيان اهل بيت من، پس حق تعالى وحى كرد به سوى من: اى محمد! بدرستى كه همراه و وصى تو در منزلت تو، مىرسد به او بلاها از فرعون زمان او و غصب كننده حق او كه جرأت مىكند بر من، ومعنی و تفسیر كلام مرا قلب و تبديل مىكند..بدرستى كه امر كرده ام ملائكه هفت آسمان خود را و شيعيان و محبين شما را كه: عيد بگيرند روزى كه آن ملعون را هلاك مىكنم و امر كرده ام ايشان را كه كرسى كرامت مرا نصب كنند در برابر بيت المعمور و ثنا كنند بر من و طلب آمرزش نمايند براى شيعيان و محبان شما از فرزندان آدم .

اى محمد! قرار دادم اين روز را عيد براى تو و اهل بيت تو و براى كسانى كه تابع ايشان هستند از مؤمنان و شيعيان ايشان، و سوگند ياد مىكنم به عزت و جلال و علو و منزلت و مكان خود كه عطا كنم كسى را كه عيد بگيرد اين روز را از براى من، ثواب آنهايى كه به دور عرش احاطه كرده اند، و قبول كنم شفاعت او را بر خويشان او، و زياد كنم مال او را اگر وسعت دهد در اين روز بر خود و عيال خود، و هر سال در اين روز هزاران نفر از مواليان و شيعيان شما را از آتش جهنم آزاد گردانم، و قرار دهم سعى ايشان را گرامى داشته شده، و گناهان ايشان را آمرزيده شده، و اعمال ايشان را قبول شده.

حذيفه گفت: پس برخاست رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و به خانه ام سلمه رفت، و من برگشتم در حالى كه صاحب يقين بودم در كفر عمر، تا آنكه بعد از شهادت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ديدم كه او چه  فتنه ها برانگيخت و كفر اصلى خود را اظهار كرد و..و هر چه خدا حلال كرده بود  حرام كرد، و هر چه خدا حرام كرده بود حلال كرد.. و سيلى به صورت فاطمه زهرا عليها السلام  زد..

حذيفه گفت: پس حق تعالى دعاى مولاى مرا در حق آن منافق مستجاب گردانيد، و قتل او را بر دست كشنده او جارى ساخت.

پس رفتم به خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السلام كه آن حضرت را تهنيت و مبارك باد بگويم به خاطر كشته شدن آن منافق و واصل شدن او به عذاب و انتقام حق تعالى، چون حضرت مرا ديد، فرمود: اى حذيفه! آيا به خاطر دارى آن روزى را كه آمدى به نزد سيد من رسول خدا صلى الله عليه و آله و من و دو سبط او حسن و حسين نزد او نشسته بوديم و با او طعام مى خورديم، پس تو را راهنمايى و آگاه كردند بر فضيلت اين روز كه تو داخل شده بودى بر ايشان؟ گفتم بلى، اى برادر رسول خدا! حضرت فرمود: به خدا سوگند كه اين (همان) روزى است كه حق تعالى در آن ديده آل رسول را روشن گردانيد و من براى اين روز هفتاد و دو نام مىدانم .

حذيفه گفت: يا امير المومنين! دوست دارم كه اين نامهاى روز نهم ربيع الاول را از شما بشنوم .

حضرت فرمود: اى حذيفه! اين روز..روز غدير دوم است، روز تخفيف گناهان  شيعيان است، روز بخشش است، روزقبولی اعمال شیعه است، (روز) عيد بزرگ خدا است، روز مستجاب شدن دعاها ..روزدر آوردن لباس سياه است..روز عفو از گناه شيعيان است، روز فرح و شادى شيعيان است..روز عيد اهل بيت عليهم السلام است..روز قتل منافق است..روز رهائى و استراحت مؤمنان از شر كافران است.. روز شكر حق تعالى است..روز زيارت كردن مؤمنان است..روز رسيدن به رحمتهاى الهى است..روز برطرف شدن بدعتها است..روز عبادت است..

حذيفه گفت: پس، از خدمت امير المومنين عليه السلام برخاستم، و با خود می اندیشیدم:

اگر هیچ پاداشی و اجری در نامه عمل من نباشد مگر فضیلت این روز، همانا این برای من کافی است...

امام صادق عليه السلام فرمودند: