بسم الله الرحمن الرحیم

وفات جانسوز اسطوره ی صبر واستقامت،پرچمدارکربلا

طبع می ‏خواهد كه وصف زینب كبرى كند       لیک، قطره  كى تواند صحبت از دریا كند؟     وقتی زینب(سلام الله علیها) را نزد پیامبر حاضر کردند رسول خدا(صلی الله علیه و آله) او را گرفت و به سینه ی شریفش چسبانید و صورت مبارک خود را به صورتش نهاد و بلند گریست،چنان که اشک از محاسن شریف او روان شد،فاطمه(سلام الله علیها) پرسید: " ای پدر گرامی گریه ات برای چیست؟ خدا نگریاند دو چشم شما را " ، رسول خدا فرمودند: " ای دختر من، ای فاطمه! بدان که بعد از تو و بعد از من،این دختر،گرفتار بلاها خواهد شد و مصیبت های گوناگون بر وی وارد خواهد شد ."در این لحظه فاطمه(سلام الله علیها) به شدت گریست و پرسید: " ای پدر! ثواب کسی که بر او و مصیبت هایش گریه کند، چیست؟حضرت فرمودند: " ای پاره تن من و روشنی چشمم! هر کس بر او و مصیبت هایش گریه کند، ثواب گریه اش مانند ثواب کسی است که بر دو برادر او (حسن و حسین) گریه کند."   القابی که برای آن حضرت نقل شده است به گوشه هایی از عظمت شخصیت این بزرگ بانوی اسلام دلالت دارند. از جمله: عالمه غیر معلمه، نائبه الزهراء، عقیله النساء، الکامله، صدیقة الصغری، صابرة محتسبه، بطلة کربلا، ناموس کبریا، عقیلة بنی هاشم، ، زاهده، عابده، سر ابیها و...   حضرت زینب(سلام الله علیها) به اعتراف همه تاریخ نویسان، آراسته به همه فضایل و خصلت های والای اخلاقی و الهی بودند.از جمله :   خداشناسی و عرفان: هنوز کودکی بیش نبود که از پدر بزرگوارش علی (علیه السلام) سؤال کرد: آیا مرا دوست داری؟ حضرت فرمودند: بله دخترم; فرزندان ما پاره های جگرهای ما محسوب می شوند. آن گاه زینب (سلام الله علیها) عرض کرد: محبت و خدا دوستی با حب فرزندان در قلب مؤمن چگونه جمع می گردد؟ اگر گریزی از این دو امر نیست، باید گفت: دوستی محض از آن خدا و مهرورزی برای فرزندان است. با این بیان، دختر زهرا(سلام الله علیها) کمال معرفت خود را در توحید خالص به نمایش گذاشت.   علم و دانش: به شهادت همه تاریخ نویسان در کوفه، کلاس های تفسیر و آموزش قرآن داشتند و زن های کوفه را با قرآن و احکام اسلامی آشنا می ساختند، و همچنین خطبه های بسیار بلند و پرمحتوایی که از آن بانوی گرامی به جای مانده است.  راویانی چون عبدالله بن عباس از او روایت های زیادی را نقل می کند که از جمله این روایات، خطبه تاریخی حضرت زهرا(سلام الله علیها) می باشد، این در حالی است که زینب (سلام الله علیها) در زمان خوانده شدن این خطبه پنج یا شش سال بیش تر نداشتند و ابن عباس با این عبارت از آن حضرت در روایات یاد کرده است که: «حدثنی عقیلتنا زینب (بانوی فهیم و اندیشمند ما زینب بر من چنین روایت کردند.)»  حتی زمانی که در مجلس یزید آن خطبه آتشین را بیان کردند، یزید درباره اش گفت: اینان خاندانی هستند که فصاحت و دانش و معرفت را از پیامبر به ارث برده اند و آن را با شیر مادر نوشیده اند. و از شیخ صدوق روایت شده است که زینب(سلام الله علیها) به جهت علم و دانش زیادی که داشتند، از سوی امام حسین (علیه السلام ) نیابت خاص داشت و مردم در مسائل شرعی (حلال و حرام) به ایشان رجوع می کردند.   عبادت و بندگی: گرچه سراسر زندگی حضرت زینب(سلام الله علیها) برای حفظ و احیای معارف اسلامی سپری شد، که همه آن ها با هدف اطاعت از اوامر الهی انجام می گرفت اما آن حضرت در عبادت به معنی خاص نیز از موقعیت برجسته ای برخوردار بودند. در سخت ترین شرایط نیز به طور کامل به انجام وظایف عبادی اهتمام می ورزیدند.  حضرت سجاد(علیه السلام) می فرمایند« :عمه ام زینب در جریان حادثه کربلا با آن همه مصائب حتی در شب عاشورا و شب یازدهم محرم نیز نماز شب را ترک نکردند.»در جایی دیگر می فرمایند:« عمه ام زینب در طول راه کوفه و شام، همواره نماز شب را به پا می داشت. در برخی از منازل بین راه می دیدم که او از فرط خستگی و رنجوری ناشی از آزار دشمن، نمازهایش را در حال نشسته می خواند.»  امام حسین (علیه السلام) به اندازه ای به خلوص و بندگی زینب اعتقاد داشتند که هنگام وداع خطاب به او فرمودند:« یا اختاه لا تنسینی عند نافلة اللیل. خواهرم مرا در نماز شب خود فراموش مکن.»  همه این وقایع به خوبی از اهتمام کامل حضرت زینب به عبادات خبر می دهد و درست به دلیل برخورداری از این ویژگی بوده است که یکی از القاب آن حضرت «عابده آل علی (علیه السلام) » انتخاب شده است.   شجاعت و شهامت: حضرت زینب (سلام الله علیها) با ستمگران با تمام وجود به مبارزه برخاست در حالی که آنان در اوج عظمت و اقتدار بودند. خطبه بی نظیر خود را در حضور دژخیمان ایراد نمود . . زینب شیرزنی از خاندان بنی هاشم است، آن چنان با صدای بلند ندا سرداد که کاخ سلطنت امویان ستمگر و غاصب از جای کنده شد و در مجلس یزید سفاک سخنرانی مهمی انجام داد که او و اطرافیانش را مفتضح نمود.   حجاب و عفاف: زینب کبری(سلام الله علیها) در رعایت عفاف همانند مادر بزرگوارشان بی بدیل هستند. فردی به نام یحیی مازنی می گوید: من در مدینه مدت زیادی در همسایگی حضرت علی(علیه السلام) به سر می بردم، اما در این مدت به خدا قسم هرگز زینب را ندیدم و حتی صدای او را هم نشنیدم.  آن حضرت نه تنها در حالت عادی بلکه در بحرانی ترین لحظات زندگی خود به مساله حجاب و عفاف اهتمام کامل داشتند. فردی روایت می کند: «وقتی اسرای کربلا را وارد کوفه می کردند امام سجاد را دیدم که بر شتری بدون روپوش سوار کرده اند ... در این هنگام بانویی را دیدم که بر شتر برهنه ای سوار است سؤال کردم که او کیست؟ جواب دادند: او زینب کبری است. این بانو خطاب به مردم کوفه می گفت: ای مردم چشم های خود را از ما بپوشانید آیا از خدا و رسولش شرم نمی کنید به حرم و خاندان پیامبرخدا (صلی الله علیه وآله) در حالی که پوشش و حجاب مناسبی ندارند نگاه می کنید.؟   گذشت و ایثار: اوج ایثار و فداکاری و گذشت دختر علی(علیه السلام) در روز عاشورا به نمایش گذاشته می شود. صبح روز عاشورا در حالی که دو فرزند خود محمد و عون را به همراه داشت، خدمت امام حسین(علیه السلام) رسید. عرض کرد: جدم ابراهیم خلیل قربانی خدا را به جای قربانی شدن اسماعیل از خداوند جلیل پذیرفت. برادر جان تو نیز امروز این دو قربانی مرا بپذیر و اگر دستور جهاد از بانوان برداشته نمی شد، هزار بار جان خود را در راه محبوب فدا می کردم و هر ساعت خواستار هزار بار شهادت می شدم. آن گاه فرمود: دوست دارم فرزندانم جلوتر از برادرزادگانم به میدان بروند. و وقتی که این دو نوگل زینب، پس از پیکار با دشمن به درجه رفیع شهادت در رکاب امام حسین (علیه السلام) نایل آمدند و پیکرهای غرق به خون آنان را به کنارخیمه ها آوردند، همه زنان از خیمه ها بیرون آمدند اما زینب کبری(سلام الله علیها) برای این که مبادا اباعبدالله (علیه السلام) خجالت زده شوند، از خیمه خود بیرون نیامدند.   صبر و بردباری: زینب(سلام الله علیها) تنها ۵ سال محضر رسول خدا را درک کرده است. ولی مصيبت زينب با رحلت جدش پايان نمی پذيرد،بلكه آغاز رنج ها است و ابتدای جاده صبر. زينب(سلام الله علیها) هنوز داغدار ارتحال رسول الله بود و در ماتم جدش گريه می كرد كه دید لشكر غاصب چگونه مادرش را ميان در و ديوار قرار دادند،زینب کوچک دید که پدرش را با دست بسته و در حال عزا به زور برای بيعت با خليفه غاصب ببرند و سرانجام می بيند كه در نيمه شبی پدر آرام و بی صدا، در حاليكه قطرات اشک صورت مباركش را پُر كرده پيكر بی جان مادر را غسل می دهد. پس از فقدان مادر، زينب(سلام الله علیها) مدت ۲۵ سال شاهد سكوت تلخ و اجباری پدر بود، تا آنكه در شب نوزدهم سال چهلم، اندكی پس از بانگ اذان صبح شاهد فرق شكافته و محاسن رنگ آلود به خون پدر بود. زمانه همچنان برای زينب آبستن حوادث تلخ و سهمگين است.اين بار برادرش حسن(عليه السلام) را به تير كين و عداوت نشانه گرفته اند و قلب مظلومش را جريحه دار ساخته اند. او شاهد است كه امام حسن مسموم و شهيد می شود و حتی به جنازه اش نيز رحم نمی شود و تيربارانش می كنند.    ولی زينب(سلام الله علیها) باز هم صبر می كند، چرا که او منتظر وعده الهی است و ايمان دارد كه بايد بماند و كارهای بزرگی انجام دهد. او صبر می كند و می ماند تا در روز موعود شاهد شهادت عزيزانش باشد،او بايد صبر می كند و می ماند تا از امام و مولايش دفاع كند،او بايد صبر می كند و می ماند تا رنج اسارت ببيند و در اسارت از پرده نشينان حريم الهی محافظت نمايد،او بايد صبر می كند و می ماند تا در برابر ظالم ترين فرد تاريخ به روشنگری و هدايت گريهای آسمانی اش بپردازد،او بايد صبر می كند و می ماند تا مردم گمراه و غفلت زده را با حقيقت اسلام و پيامبر آشنا سازد و بالاخره او بايد صبر می كند و می ماند تا روز عاشورا را درک كند و صدای ملكوتی مولايش حسين را بشنود كه فرياد «هل من ناصر ينصرنی؟» سر می دهد.   سرانجام روح پاک و تابان دختر کبرای امیرالمؤمنین (علیه السلام) زینبِ شجاع بعد از رنجهای فراوان در پانزدهم ماه رجب سال ۶۲ هجری به آسمان پرواز کرد.بارگاه آن بانوی با عظمت در شام منطقه ی زینبیه است، مسلمانان مخصوصا شیعیان برای ادای احترام و توسل به آن بانو به زیارت آن مرقد مطهر می روند.و سالانه ملیونها نفر از این فیض الهی عظیم بهره ور می شوند.       « صلوات الله علیکِ یا زینب یا بنت امیر المؤمنین، یا سیدتنا و مولاتنا انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بکِ الی الله و قدمناکِ بین یدي حاجاتنا یا وجیهة عند الله إشفعي لنا عند الله »