بسم الله الرحمن الرحیم

برگزیدگان خدا در عرش الهی

هنگامی که خدای متعال حضرت آدم ابو البشر را خلق نمود و از روح خود در او دمید، حضرت آدم نگاهی‌ به سمت راست عرش نمود و پنج نور را دید که در حال رکوع  و سجده اند. حضرت آدم گفت: آیا قبل از من کسی‌ را از خاک آفریده ای؟ خدای متعال فرمود: نه ‌ای آدم. حضرت آدم گفت: پس این پنج نوری که ایشان را در هیئت و صورت خود میبینم، چه کسانی‌ هستند؟ خدای عز و جل فرمود: این پنج نور ، از فرزندان تو هستند که اگر ایشان نبودند تو را خلق نمی‌‌نمودم! برای این پنج نور، پنج اسم از اسامی خودم مشتق نموده ام.اگر این پنج نور نبودند بهشت و جهنمی نمی‌‌آفریدم!عرش و کرسی را نمی‌‌آفریدم!آسمان و زمین نمی‌‌آفریدم! نه ملائکه، نه انسان و نه جنّ، هیچ یک را نمی‌‌آفریدم. پس بدان که من محمود هستم و این نور محمد است،من عالی‌ هستم و این: علی‌، من فاطر هستم و این: فاطمه است، من احسان هستم و این: حسن است و من محسن هستم و این: حسین است. به عزت خود قسم یاد کرده‌ام که احدی پیش من نیاید که به مقدار ذره‌ای از دانه ی خردل، دشمنی این پنج نور را در دل داشته باشد مگر این که او را در آتش بیندازم و هیچ تفاوتی‌ نمیکند که چه کسی‌ باشد!!‌ ای آدم این پنج نور، برگزیدگان من هستند، به واسطه ی محبت ایشان بندگانم را نجات میدهم و به واسطه ی دشمنی با یکی‌ از این پنج نور،بندگانم را به هلاکت میرسانم. پس هر زمانی‌ که حاجت و درخواستی از من داشتی، به این پنج نور متوسل شو!