آه از سفری که مسافرش بداند بازگشتی ندارد...

وای از لحظه ای که اهل بیتش به گریه بر او امر شوند...

ای حدیث کننده سلسله الذهب ! ای پرچمدار ولایت ! با چه تزویری فرمان اطاعتت دادند و چه پر معنا، فرزند علی بودن را یادآور شدی. آنجا که فرمودی به همان دلیلی ولایتعهدی را پذیرفتم که پدرم علی علیه السلام وارد شورای شش نفره شد. و با چه شروطی...  

فغان از چشمهای زخم برادشته ات در مصیبت کربلا یا امام رضا...

سوز همناله شدنت با زهرا و زینب علیهما السلام همچنان به گوش میرسد...

غربت جدت را تداعی گر شدی ، ای جگر گوشه خون خدا ! چه تنها بال سفر گشودی ای میوه دل سیده النساء !

یا علی بن موسی ! چشمها برایت اشکبار است...

سینه ها با سوزت میشکافد...

قلبها به یاد جگرت خون میشود...