بسم الله الرحمن الرحیم

السلام على عبد الله بن ‏الحسين، الطفل الرضيع  المذبوح‏ بالسهم فى حجر ابيه

على اصغر، يعنى درخشانترين چهره كربلا، بزرگترين سند مظلوميت و معتبرترين ‏زاويه شهادت. چشم تاريخ، هيچ وزنه ‏اى را در تاريخ شهادت، به چنين سنگينى نديده‏ است.در بین یاران ابر مرد عرصه آزادگی طفلی شیرخواره نیز حضوری چشمگیر دارد. او کسی نیست جز طفل شش ماهه ی حضرت  ابا عبد الله الحسین (علیه السلام) حضرت علی اصغر (سـلام الله علیه). روز عاشورا این کودک شیر خوار از تشنگی بی تاب شده بود. امام حسین(علیه السلام) فرزند شیرخواره اش علی اصغر را روی دست گرفته بود و به سوی لشکر دشمن آمده و می فرمود: آیا نمی بینید این بچه ی کوچک از فرط تشنگی و عطش مثل ما هی از آب جدا شده می ماند شربتی از آب به وی بدهید. اي لشكر اگر بر من رحم نمي‌كنيد پس بر اين طفل رحم كنيد. پس از این سخنان سید الشهدا میان لشکر دشمن اختلاف نظر پیش آمد و هر کسی چیزی می گفت.ابن زیاد ملعون برای خاموش کردن شک و تردید میان لشکر دستور داد که او را به قتل برسانند. حرمله تیری که سه شعبه داشت را بر گلوی نازک این شیرخواره رها کرد و گوش تا گوش علی اصغر پاره شد. امام حسين(علیه السلام) خون گلوى او را گرفت و به آسمان پاشيد وفرمود:آنچه بر من وارد آمد برایم آسان است، چون در محضر خدا است. ای خدا حكم كن بين ما و بين قومی كه خواندند ما را كه ياری كنند بر ما پس كشتند ما را.   طفل شش ماهه تبسم نكند پس چه كند                آنكه بر مرگ زند خنده، على اصغر توست حضور این كودک خردسال در متن نهضت سرخ حسینی بی هیچ شک و شبهه‌ای اتفاقی ساده و ناچیز نبوده است، چنانكه هر یک از كسانی كه در واقعه ی نینوا حضور داشته‌اند، چون نیك بنگریم، حامل پیامی شگرف و شگفت بوده‌اند.او با عمر کوتاه خود از مرز تاریخ عبور کرد و به جاودانگی رسید.