بسم الله الرحمن الرحیم

دعای عظیم الشّأن صَنَمَی قریش

در کتاب بحارالأنوار جلد ۸۵، صفحه ۲۴۰ از مصباح کفعمی نقل شده است که دعای صنمی قریش دعائی عظیم الشأن و بلند منزلت است و از بهترین اذکار است.شیخ بزرگوار تقیّ الدین ابراهیم عامِلی کفعمی در حاشیه کتاب شریف «المصباح» می فرماید:این دعائی است عظیم الشّأن و رفیع المنزلة که ابن عبّاس آن را از مولای ما امیرالمؤمنین علیه السلام  روایت نموده است، و این دعاء از غوامض اسرار و کرائم اوراد امیرالمؤمنین علیه السلام است که آن حضرت در روز و شب و وقت سحر بدان مواظبت می فرمودند، و آن را در قنوت نماز می خواندند و می فرمودند: کسی که این دعا را بخواند همانند کسی است که در خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم  در جنگ بدر، اُحد، و حُنَین یک میلیون تیر به سوی دشمن افکنده باشد. متن کامل دعای شریف با ترجمه آن این است:   ‌أللَّهُـمَّ صَـلِّ عَـلی مُـحَمَّـدٍ وَ آلِ مُحَـمَّـدٍ‌ أللَّهُمَّ العَـن صَنَمي  قُرَیشٍ وَجِبتَیهَا وَ طاغُـوتَیها وَ إفکَـیها وابنَـتَیهِمَا اللَّذَینِ خالَفا أمرَکَ وَ أنکَرا وَحـیَکَ وَ جَـحَدا إنعـامَکَ وَ عَـصَیا رَسِولَکَ وَ قَـلَّبا دینَکَ وَ حَرَّفا کِتابَکَ وَ عَـطَّلا أحکامَکَ پروردگارا: درود بفرست بر محمّد و آل محمّد صلی الله علیه وآله وسلم  و لعـنت کن دو بـت قریش(ابوبکر و عمر) و دو مشرک آنرا، و دو سرکرده ضلالت را، و آن دو دروغ پرداز را، دختر آنان (عایشه و حفصه) را، آن دو نفری که فرمانت را زیر پا نـهادند، و وحی تو را نپـذیـرفتند، و نعـمت رسولت راانکار کردند، و نافرمانی پیامبرت را کردند، و دینت را واژگون نمودند، و قـرآنـت را تحـریف کردند، و احکام تو را بی ثمر گذاردند. وَ أبطَلا فَـرائِضَکَ وَ اَلحَدا في آیاتِکَ وَعـادَیا اَولِیائِکَ وَ والَیا أعدائَکَ وَخَرَّبا بِلادَکَ وَأفـسَداعِبادَکَ.‌أللَّهُمَّ العَـنهُما وَأتباعَـهُما وَاَولِیآءَهُما وَاَشیاعَهُما ومُحِبّیهِما فَـقَـد أخرَبا و تـباه کردند احـکام واجـب تو را، و از درستیزگی با آیاتت برآمدند، و دشمنی کردند با دوستانت و دوستی کردنـد با دشمـنانـت، و شهـرهـای تو را ویـران ساخـتند، و بـندگانت را به فساد کشاندند، خدایا لعنت کن آن دو و پیروانشان و یارانشان و گرویدگان به آندو و دوستانشان را، زیرا آندو ویران ساختند. بَیتَ الـنـُّبـُوَّةِ وَرَدَما بابَهُ وَنَقَـضا سَقـفَهُ وَ ألحَـقا سَـمـآئَهُ بِأرضِهِ وَعالِیهُ بِسافِـلِهِ وَ ظاهِرَهُ بِباطِـنِهِ وَأستَاصَلا أهلَهُ خانه وحی را، و در آن را کاملاً بستند، و شکست سقف آن را، و آنرا زیر و رو کردند، و بالا و پایین آن را یکی کردند، و ظاهـر و باطنش را ویران کردند، و اهـل آن را از بیخ برانداختند. وَ أبادا أنصارَهُ وَ قَتَلا أطفالَهُ وَ أخلَیا مِنبَرَهُ مِن وَصِیِّهِ وَ وارِثَ عِلمِهِ وَجَحَدا إمامَتَهُ وَأشرَکا بِرَبِّهِما فَعَـظِّم ذَنبَهُما وَ خَلِّدهُـما في سَقَرٍ وَ ما أدراکَ ما سَقَـرٍ لاتُبقي وَ لاتَذَر. و یاوران آن را هلاک کردند، و کودکانـشان را کشتند، و منبر نبوت را از وصیّ نبی ووارث پـیـامبر، تـهی کردند، و انـکـار کردند امـامت وصیّ پیامبر را، و مـشرک به خدا شدند، پس خدایا گناه آن دو را بزرگ شمار و برای همیشه در جهنم سقر جایشان بده، جهنمی که بندگان نمیتوانند شدت عذابش را درک کنند، جهنمی که نه چیزی را باقی میگذارد و نه رها میسازد. ‌أللَّهُمَّ العَـنهُم بِعَـدَدِ کُلِّ مُنکَرٍ أتَوهُ وَ حَقٍّ أخفَـوهُ وَ مِـنـبَرٍ عَلَوهُ وَ مُؤمِنٍ أرجَوهُ وَ مُنافِقٍ وَلَّوهُ وَ وَلِّيٍ آذَوهُ وَطَـریدٍ آوَوهُ وَ صادِقٍ طَـرَدُوهُ وَ کافِـرٍ نَصَـرُوهُ وَ إمامٍ قَهَـرُوهُ وَ خدایا آن دو و پیروانشان را به عـدد هـر کار نـاروایی که انجام دادند لـعنـت کن، و به عدد هر حقی که مخفی داشتند، و هر منبری که به ظلـم بر آن بالا رفتند، و هر مـؤمنی که تبعیدش کردند، و هر مـنـافقی که به کارگماردند، و هر دوست خدا که آزردند، و هر تبعید شده ای که پناهش دادند، و هر راستـگویی که راندند، و هر کـافری که یـاری کردنـد، و هـر امام بر حقی که مقهورش کردند. فَرضٍ غَـیَّرُوهُ وَ أثَرٍ أنکَرُوهُ وَ شَرٍّ آثَرُوهُ وَ دَمٍ أراقـُوهُ وَ خَبرٍ بَدَّلُوهُ وَ کُفـرٍ نَصَبوه وَ إرثٍ غَصَبُوه وفَيءٍ اقتَطَعُوهُ هر واجبی که آن را تـغیـیر دادند، و هـر دلیلی که انکـارش کردنـد، و هـر امر زشتی که اختیار کردند، و خون هایی که به ناحق ریختند وهر کار نیکی که آن را عوض کردند، و هر کـفـری که به پا داشتند، و هر ارثـی که به زور گرفتند، و هر غنیمتی که به ناحقّ ملک خود ساختند. وَ سُحتٍ أکَلُوهُ وَ خُمسٍ أستَحَلُّوهُ وَ باطِلٍ أسَّسُوهُ وَ جَورٍ بَسَطُـوهُ وَ نِـفاقٍ أسَرُّوهُ وَغَـدرٍ أضمَرُوهُ  وَ ظُـلمٍ نَشَـرُوهُ و هر مال حـرامـی که خوردند، و هـر خمسی که برای غـیر اهـلش حـلال شمردند، و هر خلاف واقعی که اساس آن را نهادند، و هر ستمی که گسترش دادند، و هر نـفـاقی که پنهان داشتند، و هر نیرنگی که انجـامش را به دل گرفتند، و هر ستمی که آن را پراکندند. وَ وَعدٍ أخلَفُـوهُ وَ أمانٍ خانُـوه وَ عَهـدٍ نـَقَـضُـوهُ وَ حَـلالٍ حَرَّمُوهُ وَحَرامٍ أحَلُّوهُ وَ بَطنٍ فَتَّقُوهُ جَنینٍ أسقَطُوهُ وَضِلعٍ دَقُّوهُ و وعده هایی که بدان وفا نکردند، و امان دادنی که خیانت کردند، و پیمان هایی که شکستند، و حلال هایی که تحریم نمودند، و حرام هایی که حـلال کردند، و پهـلوهایی که شکافتند، و جـنـینی که سبب سقط آن شدند و استخوانی که شکستند. وَ صَکٍّ مَزَّقُـوهُ وَ شَملٍ بَدَّدُوهُ وَعَـزیزٍ أذَلُّوهُ وَ ذَلیلٍ أعَزُّوهُ وَ حَقٍّ مَنَعُـوهُ وَ کِذبٍ دَلَّسُوهُ وَ حُکمٍ قَلَّبُوهُ وَ إمامٍ خالَفُوهُ. و هر سندی که آن را دریدند، و هر اجتماعی که پـراکندند، و هر عـزیـزی که خوارش کردند، و هر خواری که عـزت بخـشیـدند، و هر حـقی کـه از صـاحبانش باز داشتند، و هر دروغـی که آن را راست جلوه دادند، و هر حکمی که آن را وارونه کردند، و هر امامی که مخالـفـتش کردند، أللّهُمَّ العَـنهُم بِکُلِّ آیَةٍ حَرَّفُـوها وَ فَریضَةٍ تَرَکُوها سُنَّةٍ غَیَّرُوها وَ رُسُومٍ مَنَعُـوها وَ أحکامٍ عَطَّلُوها وَ بَیعَةٍ نَکَـثـُوها وَ دَعـوَی أبطَــلُوها وَ بَـیـِّنَةٍ أنکَـرُوها وَ حـیـلَةٍ أحـدَثـُوها خدایا لـعـنـت کن آنان را به عـدد هـر آیه ای که آن را تغییر دادند، و هر واجبی که آن را ترک کردند و هـر روش پـسندیده ای که تغیـیرش دادند، و نشـانه های روشنی که جلـوگیـرش شدند، و احکامی که بی نتیجه گردانیدند، و هر بیعتی که آن را شکستند،و هر ادعای حقی که آن را نپذیرفتند، و هر شـاهد عادلی که انکارآن کردند، و هر نیرنگی که آن را اخـتـراع کردند. وَ خِـیانَةٍ أورَدُوها وَ عَـقـَبَةٍ إرتَـقُـوهـا وَ دِبابٍ دَحرَجُوها وَأزیافٍ لَزِمُوها وَ شَهـاداتٍ کَتَمُـوها وَ وَصِـیَّةٍ ضَیَّعُوها. و هر خیـانـتی که وارد دیـن کردند، و هر گردنه ای که بالای آن رفتند(برای کشتن پیامبر"ص") و مشک های خشکی که آن را غلطاندند، و هر تـقلبی که مـقیّد به او بودند، و هـر امـری که شاهد آن بودند، و هر وصیتی که آن را تضییع نمودند. أللّهُمَّ العَنهُما في مَکنُونِ السِّرِ وَ ظاهِرِ العَلانِیَةِ لَعـناً کَثـیـراً أبَـداً دائـماً دآئِـباً سَرمَـداً لا إنقِـطاعَ لِأمَـدِهِ وَ لا نَـفـادَ لـِعَـدَدِهِ لَعــناً یَغـدُو أوَّلُهُ وَ لایـَرُوحُ آخِـرُهُ لَهُم وَ خـدایـا لـعنـت کن آن دو (عـمر و ابوبکر"لعنة الله علیهما") را درپنهان نهان و آشکار ظاهر لعنتی زیاد، پیوسته، مدام، بی ابتدا و بی انتها، لعنتی که زمانـش پایانی ندارد وعددش را انتـهـایی نیست، لـعـنـتی که آغـازش را صـبحی باشد ولی انجامـش راشبی نباشد، لعنت تو باد بر آنان و لِأعـوانِهِم وَ أنصارِهِم وَ مُحِبّیهُم وَ مُوالیهِم وَ المُسَّلَمینَ لَهُـم وَ المـآئِلـینَ إلَـیهِـم وَ النَّـاهِـضـیـنَ بِـاحـتِجـاجِهِـم وَ الـمُــقـتـَدیـنَ بِکَـلامـِهـِـم وَ الـمُــصــَدِّقـیـنَ بِـأحکـامِـهِـم. یارانـشان و مـدد کـارانشـان و دوسـتـانـشان و مـرتـبطین با آنان و کسانی که خود را در اختیار آنان گذاشته اند و به آنان مـایـلنـد، و کـسـانی که ادعــاهـای بی اسـاس آنــان را عَــلَــم کـردنـد، و پـیـروی کـردنـد از سخـنـان آنان، و قــضـاوت هــای بـاطـل آنـان را تـصـدیق نـمـودند. ثُمَّ قُل أربَعَ مَرّاتٍ: سپس چـهـار مـرتـبـه بگو: ألـلـّهُـمَّ عَــذِّبـهُـم عَــذابـاً یَـسـتَـغـیـثُ مـِنـهُ أهـلُ الـنّـارِ. آمینَ رَبَّ العالَمینَ. خدایا عذاب فرما آنانرا،عذابی که استغاثه وفریاد اهل آتش ازآن عذاب بلندست. آمین رب العالمین. *******************************  بدان که به تجربه ثابت شده است که نذر کردن سه، پنج،هفت، ده، دوازده، چهارده، چهل، هفتاد و یا صد ده مرتبه این دعای شریف برای قضاء حوائج بسیار مهم،تأثیر بسزائی دارد،پس باید آن راغنیمت دانست. «تفسیر مضامین دعای عظیم الشّأن صَنَمَی قریش» صَنَمي قُرَیشٍ:دو بـت قریش، یعنی ابوبکر(لعنة الله علیه) و عمر(لعنة الله علیه). اللَّذَینِ خالَفا أمرَکَ: اشاره به قول خدای تبارک و تعالی: « یَا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أطیعُوا الله وَ أطیعُواالرَّسُول... » أنکَرا وَحـیَکَ: و انکارهما الوحی، اشاره به قول خدای تعالی: « بَلِّغ مَا اُنزِلَ إلَیکَ مِن رَبِّکَ وَ إن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَتَهُ » سورۀ مائده، آیه ۶۷. جَـحَدا إنعـامَکَ: و جحدهما الأنعام، اشاره به قول خدای تعالی: « کُلَّما جآءَهُم رَسُولٌ بِما لا تَهوی أنفُسُهُم فَریقاً کَذَّبُوا وَ فَریقاً یَقتُلُونَ » سورۀ مائده، آیه ۷۰. عَـصَیا رَسِولَکَ: اشاره به قول پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) که فرموده اند: « یَا عَلي مَن أطاعَکَ فَقَد أطاعَني وَ مَن عَصاکَ فَقَد عَصاني » یا علی(علیه السلام) هرکس تو را اطاعت کند، مرا اطاعت کرده است و هر کس تو را نافرمانی کند، مرا نافرمانی کرده است. قَـلَّبا دینَکَ:اشاره به تغییراتی که در دین خدا دادند. مثل حرام کردن متعه، توسط عمر(لعنة الله علیه) و بسیاری از چیزهای دیگر... إمامٍ قَهَـرُوهُ: اشاره به قول خدای تعالی: « لاَ تَجِدُ قَوماً یُؤمِنُونَ بِاللهِ و الیَومِ الآخِرِ یُوآدّوُنَ مَن حَآدَّ اللهَ و ... » سورۀ المجادلة، آیه ۲۲. مُؤمِنٍ أرجَوهُ: اشاره به اصحاب امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)، مانند سلمان، مقداد، عمار و ابوذر. مُنافِقٍ وَلَّوهُ: و تولیتهم المنافق، اشاره دارد به معاویه و عمرو بن العاص، و مغیرة بن شعبة، الولید بن عتبة، عبدالله بن ابی سرج، و النعمان بن بشیر(لعنة الله علیهم اجمعین). وَلِّيٍ آذَوهُ: و ایذائهم الولی، یعنی اذیت کردن امامشان امیرالمؤمنین حضرت علی علیه السلام طَـریدٍ آوَوهُ: و ایوائهم الطرید، الحکم بن ابی العاص است که پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم طردش کرد، پس عثمان لعنة الله علیه، او را پناه داد. صادِقٍ طَـرَدُوهُ: اشاره به ابوذرصلوات الله علیه است، که  او را عثمان لعنة الله علیه طرد کرد و پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم در حقش فرموده است: « ما اظلت الأخضراء، ولا أقلت الغبراء » حَقٍّ أخفَـوهُ: والحق المخفی، اشاره به فضائل امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و آنکه پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)، آنحضرت را در روز غدیر به جانشینی خود منصوب کرد. و قول پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) در روز خیبر: « لأعطین الرایة غداً ... »، و نزول آیه « هَل أتی ... » و غیره ذلک. کُلِّ مُنکَرٍ أتَوهُ: آن منکراتی را که انجام دادند، بسیار زیاد است و غیر قابل شمارش است.و همچنین علامه ذکر کرده است در کتاب:« کشف الحق و نهج الصدق ». برای اطلاع بیشتر از منکراتشان رجوع شود به کتابهای، کتاب الإستغاثه فی: « بدع ثلاثة »، و کتاب مسالب الغواصب فی مثالب النواصب، و کتاب الفاضح، و کتاب الصراط المستقیم و بسیاری از کتب دیگر. فَـقَـد أخرَبا بَیتَ الـنـُّبـُوَّةِ: اشاره به کارها و اذیت های عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) با حضرت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام)، و آتش زدن در خانه حضرت علی(علیه السلام) و فشردن و لگد زدن به در خانه حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام)، بطوری که حضرت محسن(علیه السلام)، شش ماهه، سقط شد.و حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام) امر فرمودند که: مرا شبانه دفن کن و راضی نیستم عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) در تشییع جنازه من شرکت کنند و غیرذلک. حَرَّفا کِتابَکَ: و قرآن را تحریف کردند برخلاف شارع مقدس، برای ترک اوامر قرآن و نواهیش، و همچنین آن دو دوست داشتند دشمنان را، که اشاره به دوستی با شجره ملعونه بنی امیه دارد. عـادَیا اَولِیائِکَ: اشاره به قول خدای تبارک و تعالی: « إنَّما وَلِیُّکُم ُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلوة و یُؤتُون الزَّکوة وَ هُم راکِعُون » سورۀ مائده، آیه ۵۵. خَرَّبا بِلادَکَ: و فساد کردند بر بندگان، و نابود کردند قوائد دین را، و تغییر دادند احکام شریعت و احکام قرآن را و ... أثَرٍ أنکَرُوهُ: اشاره پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)، به امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) از بین افاضل و نزدیکانش و قرار دادن آنحضرت به برادری و جانشینی، و پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) به آنحضرت فرمود: « أنت منّی بمنزلة هارون من موسی... » و غیر ذلک.ولی بعد از آن، منکر این گفته پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) شدند. شَرٍّ آثَرُوهُ: اختیار کردند بر غیر آن حضرت و اختیار کردند شر متروک مجهول را بر خیر مأخوذ معلوم. « علیّ خیر البشر، من ابی فقد کفر ». کُفـرٍ نَصَبُوهُ: بدرستی که پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) منصوب کرد امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) را به جانشینی، برای هدایت مردم.ولی عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) کافر و فاجر را به جانشینی گذاشتند. إرثٍ غَصَبُوهُ: ارث غصب شده توسط عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) همان فدک حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) است. ظُـلمٍ نَشَـرُوهُ: اولین ظلم بزرگی که آنرا پراکندند، بعد از رحلت پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) خلافت را از امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) گرفتند. وَعدٍ أخلَفُـوهُ: آنان وعده داده بودند به پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) در قبول ولایت امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) .ولی خلف وعده کردند. أمانٍ خانُـوهُ: والأمانة التی خانوها، ولایت امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) .در گفتار خداوند تعالی:« انا عرضنا الأمانة علی السموات والأرض » عَهـدٍ نـَقَـضُـوهُ: پیمان بسته بودند با پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز غدیر بر محبت امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و ولایتش.پس شکستند آن پیمان را. حـلالٍ حَرَّمُوهُ وَ حَرامٍ أحَلُّوهُ: مثل حرام کردن متعه که حلال بود، و حلال کردن فقاع(آبجو) که حرام بود توسط عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) و غیرذلک. جَنینٍ أسقَطُوهُ: جنین شش ماهه حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) یعنی حضرت محسن(علیه السلام)  که بر اثر ضرب لگد ثانی ملعون، یعنی عمربن الخطاب(لعنة الله علیه) سقط گردید. ضِلعٍ دَقُّوهُ وَ صَکٍّ مَزَّقُـوهُ: اشاره به اعمال عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) با حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) .یعنی شکستن پهلوی بی بی و پاره کردن نامه فدک. شَملٍ بَدَّدُوهُ: و آن جدایی و پراکندگی جمع اهل بیت(علیهم السلام) و همچنین پراکندگی و جدایی بین تأویل و تنزیل، و ثقلین و ... فَریضَةٍ تَرَکُوها: و آن واجبی را که عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) ترک کردند، موالات با اهل بیت(علیهم السلام) بود. طبق قول خدای متعال:« قُل لا أسئَلُکُم عَلَیهِ اَجراً اِلاَّ المَوَدَّةَ فِی القُربَی » سورۀ الشوری، آیه ۲۳. سُنَّةٍ غَیَّرُوها: سنتها و روشهای پسندیده ای که عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) تغییر دادند، آنقدر زیاد است که غیر قابل شمارش میباشد. بَیعَةٍ نَکَـثـُوها: آنان شکستند بیعتشان را، مانند همان کاری که طلحه و زبیر کردند. رُسُومٍ مَنَعُـوها: عمر(لعنة الله علیه) و ابوبکر(لعنة الله علیه) منع کردند، خمس و مانند آن را. دَعـوَی أبطَــلُوها: آن ادعای حقی را که نپذیرفتند، اشاره به دعوی خلافت امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و فدک دارد. بَـیـِّنَةٍ أنکَـرُوها: و آن شاهدان عادل را که شهادتشان را قبول نکردند، عبارتند از: گواهی دادن حضرت علی(علیه السلام) و حسنین(علیهما السلام) و ام ایمن، برای حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) در جریان فدک. خِـیانَةٍ أورَدُوها: اشاره به روز سقیفه، هنگامی که دلیل آوردند انصار، بر ابوبکر لعنة الله علیه  گفتند: تصدیق کردن آنرا ...... بدرستی که من شنیدم از پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم  که میفرمود:« انا اهل بیت اکرمنا الله بالنبوة، ولم یرض لنا بالدنیا، و ان الله لم یجمع لنا بین النبوة و الخلافة » و تصدیق کردند گفتار او را، عمر و ابوعبیده و سالم مولای حذیفه.و آنها ادعا کردند که شنیده اند این حدیث را از پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم  کذباً و زوراً فشبهوا علی الانصار و الامة و پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم  فرمود: کذب علیَ متعمدا .. عَـقـَبَةٍ إرتَـقُـوهـا: اشاره به اصحاب عقبه، و آنان ابوبکر، عمر، عثمان، طلحه، زبیر، ابوسفیان، معاویه، عتبة بن ابی سفیان، ابو الاعور السلمی، مغیرة بن شعبه، سعد بن ابی وقاص، ابوقتاده، عمرو بن العاص و ابو موسی اشعری جمع شدند در غزوه و ادامه ماجرا ..... پس جبرئیل نازل شد بر پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم به این آیه: « یَحلِفُونَ بِاللهِ ما قالوُا وَ لَقَد قالوُا کَلِمَةَ الکُفرِ وَ کَفَروُا بَعدِ إسلامِهِم وَ هَمُّوا بِما لَم یَنالُوا » سورۀ توبه، آیه ۷۴.و خبر داد به او از مکر و حیله آن قوم.پس ظاهر کرد خداوند تعالی برقی که احاطه کند دائم تا نظر افکند پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم  بسوی قوم و بشناسد آنها را. دِبابٍ دَحرَجُوها: و سبب این کارشان با پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم  به دلیل کثرت نص امیر المؤمنین حضرت علی علیه السلام به ولایت و امامت و خلافت و .... أزیافٍ لَزِمُوها: « وَ الَّذینَ کَفَرُوا اَعمالُهُم کَسَرابٍ بِقیعَةٍ » سورۀ نور، آیه ۳۹. شَهـاداتٍ کَتَمُـوها: آن چیزهایی که عمر و ابوبکرلعنة الله علیهما کتمان کردند از فضائل و مناقب امیرالمؤمنین حضرت علی علیه السلام که آنها را پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم ذکر کرده بود و آنها بسیار زیاد است و غیر قابل شمارش. وَصِـیَّةٍ ضَیَّعُوها: وصیت هایی که آن را ضایع کردند، عبارتند از: فرمودۀ پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم:« اوصیکم باهل بیتی » و « آمرکم بالتمسک بالثقلین » وصیت میکنم شما را به اهل بیتم و امرتان میکنم بر چنگ زدن به ثقلین و این دو امر مهم.بدرستی که آندو جدا نمیشوند از هم تا آنکه در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.