بسم الله الرحمن الرحیم

امام حسین علیه السلام محک الهی

متن سخنرانى آية اللَّه العظمى سيد صادق شيرازى در روز عاشورا دستگاه حضرت امام حسين عليه السلام بوته آزمونى براى ميليون ها، بلكه ميلياردها انسان است. اين آزمون به مردم عادى اختصاص ندارد كه حضرت بارى تعالى چند هزار سال پيش از ولايت امام حسين عليه السلام پيامبران خود را همچون حضرت نوح عليه السلام و حضرت ابراهيم عليه السلام را با اين قضيه آزمود. لازم به يادآورى است كه به هنگام نام بردن هر يك از پيامبران بايد با رعايت «على نبينا و عليه السلام» ابتدا بر پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم سپس بر آن پيامبر درود فرستاد، اما در مورد حضرت ابراهيم عليه السلام به دليل منزلت و عظمت ايشان قضيه كاملاً عكس اين است و بايد با عبارت «عليه و على نبينا السلام» ابتدا به ايشان سپس به پيامبر و آلش سلام داد. در عين حالى كه ايشان چنين مقامى دارند مورد آزمون قرار گرفتند.  حضرت آدم عليه السلام نيز از ديگر پيامبرانى است كه با ياد فاجعه كربلا مورد آزمون قرار گرفت. پس ما به طريق اولى مورد آزمون قرار مى گيريم.  شايان توجه است كه خدا اگر از كسانى كه نافرمانى اش كرده باشند بگذرد، اما در مورد كسانى كه نسبت به خاندان رسالت به ويژه حضرت سيد الشهدا عليه السلام و قضيه ايشان بد كند و مرتكب گناه شود بى ترديد گذشت نخواهد كرد، مگر اين كه توبه و كردار بد خود را جبران كنند. اين گونه افراد فراموش نكنند كه در گذشته هاى دور و دورتر و نيز در عصر حاضر كسانى با قدرت مطلق سرستيز نسبت به دستگاه سيد الشهدا عليه السلام برداشتند و اگر چه اندك زمانى توانستند با زور سر نيزه مردم را از برگزارى شعاير حسينى منع كنند، اما از آن جا كه خداى - عزوجل - مقرر فرموده است اين جريان همچنان جلوه گرى كند و بر تارُك هستى بدرخشد، با دست انتقام خود دشمنان عاشورا را با ذلت و زبونى از پاى درآورد و همچنان اين واقعه را على رغم كوردلان بد سيرت تا قيام قيامت پا برجا و پر رونق تر خواهد بود. لذا بايد گفت: سعادتمند كسى است كه اين جريان را تقويت و ترويج كند و شيطان صفت تيره روز آن كه با آن مبارزه و دشمنى كند.  به جاست به دور از هر تنش و واكنشى منفى در زمينه قضيه سيد الشهدا عليه السلام كه دنيا و آخرت انسان را دچار نكبت و تيرگى مى كند، سعى در ترويج آن داشته باشيم و فتنه انگيزى و ايجاد تفرقه در دستگاه آن حضرت را براى سيه دلانى بگذاريم كه هماره جوياى بدبختى و تيره روزى هستند. توجه كنيد كه حتى يك بار «نه» گفتن براى گوينده آن نكبت بار و فلاكت زاست، پس از همين مقدار كارشكنى در اين دستگاه خوددارى كنيد. اگر هر يك به اندازه توان در خانه خود مجلسى برگزار كنيم يقيناً در دنيا و آخرت از بركات آن بهره مند خواهيم شد، چه اين كه خداى - عزوجل - چنين وعده اى را داده است و اين براى من افتخارى است كه شما را دعا كنم، باشد كه با اين كار به مقام دعا كنندگان به محبان و خادمان سيد الشهدا عليه السلام دست يابم. همين مجالس مختصر و پنج شش نفرى در دنيا و آخرت بلا هايى را از ما دور خواهد كرد. عزيزانى كه تا به حال در صدد برگزارى چنين مجالسى نبوده اند از امروز و در اولين فرصت دست به كار شده، آن را برگزار كنند.  2- ما در عصر ارتباطات و به تعبيرى ديگر در دهكده جهانى زندگى مى كنيم. حادثه اى در شرق جهان رخ مى دهد، دقايقى ديگر مردم غرب جهان از آن آگاه مى شوند. متأسفانه در چنين شرايطى بسيارى از جمعيت شش ميلياردى جهان امام حسين عليه السلام را نمى شناسند چه رسد به اين كه با عاشورا و اهداف آن آشنا باشند و آنان كه با نام حضرتش آشنايى دارند، وجود مباركش را آن گونه كه بايد نشناخته اند. بنابراين وظيفه ما سنگين تر به نظر مى رسد و لذا بايد در حد توان و شناختى كه از حضرتش داريم ايشان را به جهانيان معرفى كنيم. البته اين كار با وسايل فرهنگى از قبيل: كتاب، تبليغات، رسانه هاى گروهى و برگزارى مجالس ممكن و كارآمد است و نتيجه خوبى خواهد داد.  نكته ديگرى كه بايسته يادآورى است اين كه هر يك از شما از ميان فرزندان تان خادمى به امام حسين عليه السلام و حضرت حجت عليه السلام تقديم كنيد و اگر تصميم جدى براى اين كار نداشت با تشويق و نه اجبار به پذيرش آن متمايل كنيد.  از ديرباز با نام، كلام و شخصيت شيخ عبدالزهرا كعبى آشنا هستيد. طاغوت عراق با اين پندار كه با خاموش كردن صداى حسينى او و امثال او مى تواند ياد و نام سيد الشهدا عليه السلام را از ميان بردارد، هم از اين رو وى را شهيد كرد، اما هرگز صدايش خاموش نشد، چرا كه پس از چند دهه با سقوط حاكمان بعثى در عراق، جاى جاى اين سرزمين حسينى و علوى گوش شده بود و صداى دشمن شكن او را كه واقعه عاشورا را باز مى گفت شنيد. شما و ديگران نيز صداى او را در خانه هاى خود شنيديد و شنيدند. اين امر منحصر به عراق و ايران نبود كه در امريكا، اروپا، افريقا و...صداى او بازگو كننده مظلوميت و عظمت سيد الشهدا عليه السلام و ياران پاك او بود. با خود بينديشيم اگر آن شهيد راه حسين عليه السلام يك ميلياردر يا حاكمى باقدرت، اما خوب بود آيا مى توانست چنين تأثيرى داشته باشد؟ به يقين پاسخ منفى است.  او از خانواده اى روحانى برنيامده بود بلكه همگى كشاورزانى زحمت كش، اما مؤمن بودند، او هديه خانواده اش به دستگاه پرشكوه حضرت سيدالشهدا عليه السلام بود و او با كوشش فراوان خود خوش درخشيد و يكى از خادمان حقيقى دستگاه ملكوتى خاندان عصمت و طهارت عليهم السلام شد.  داشتن چنين نعمتى بزرگ ترين افتخار در دنيا و آخرت است. بنابراين سعى كنيم يكى از فرزندان مان را وقف حضرت سيدالشهدا عليه السلام و حضرت بقية اللَّه الاعظم عليه السلام كنيم تا پس از كسب دانش و تقوا با تمام وجود در خدمت آن پاكان و هدايت گران باشد و جامعه را به سوى حق راهنمايى كند. آنانى كه هنوز فرزندى ندارند با حضرت سيدالشهدا عليه السلام پيمان ببندند كه يكى از فرزندان خود را تقديم دستگاه حضرتش كنند. چنين موهبتى اختصاص به پسران ندارد كه دختران نيز شايستگى نيل به اين موهبت را دارند. باشد كه بتوانيم خود و به وسيله آنان خط روشن و پربركت و مقدس امام حسين عليه السلام را به جهانيان معرفى كنيم.  اميدوارم به بركت حضرت سيدالشهدا عليه السلام خداى -جل و علا - توفيق خدمت به اسلام و مسلمين و قضيه ماندگار حضرتش را به همگى ما عنايت فرمايد، ان شاء اللَّه وصلى الله على محمد وآله والطاهرين.