بسم الله الرحمن الرحیم

هشتاد و دومین سالگرد اسفناک هدم قبور ائمه بهشت بقیع

بهشت بقيعِ درمدينه،  منوراست به چهار گل از بوستان امامت و ولایت ـ امام حسن مجتبی عليه السلام فرزند اميرالمؤمنين عليه السلام ـ امام  علی بن الحسين عليه السلام فرزند امام حسین علیه السلام ـ امام محمد باقر عليه السلام فرزند امام زين العابدين عليه السلام ـ امام جعفر صادق عليه السلام فرزند امام محمد باقر عليه السلام     و جمعی دیگر از خاندان نبوت و امامت - ابراهيم فرزند رسول اکرم صلّی الله عليه وآله - اسماعيل فرزند امام صادق عليه السلام - شماری از دختران وعمه های پيامبر صلّی الله عليه وآله - حضرت ام البنين همسر اميرالمؤمنين ومادر حضرت ابوالفضل العباس عليهم السلام  - بانو حليمه سعديه دايه رسول خدا صلّی الله عليه وآله  وشماری از صحابه وشهيدان صدر اسلام   پيامبر اکرم صلّی الله عليه وآله به زيارت قبرستان بقيع وشهدای اُحُد می رفت وبه اصحاب خود می فرمود: «گورستان ها را زيارت کنيد؛ زيرا شما را به ياد آخرت می اندازد» حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها نيز هر سه روز يا هر هفته به زيارت قبر حضرت حمزه در اُحُد می رفت.   آرامگاه امامان بقیع گنبد وبارگاه وحرم وحصار داشت ومردم به پيروی از سنت اسلامی، از همه جای دنیا به زيارت اين مکان مقدس می آمدند. اما وهابی های کينه توز زيارت قبور را تحريم ومسلمانان را از این فیض و ثواب محروم کردند. وهابی های کافر حلال خدا را حرام وحرام خدا را حلال کرده ومی کنند. و می گویند: ساختن حرم وبنا بر مراقد حرام است.  با همين انگيزه در روز هشتم شوال سال ۱۳۴۳ هجری قمری (۸۲سال پيش از اين) با حمايت استعمارگران، بارگاه ملکوتی امامان وديگر پاکان را با خاک يکسان کردند. وتمام دارايی واشيای گران قيمت وفرش های نفيس حرم امامان را به يغما بردند.     بقيعی که تا آن روز آباد وزمين آن سنگ فرش وفرش های نفيس در آن گسترانده شده بود، اينک به زمينی مبدل شده که حتی يک قطعه حصير هم در آن وجود نداد. زائران بقيع، مجبورند ايستاده وعرق ريزان زير آفتاب سوزان و از پشت حصار های بلند، و با دلی پر خون از بی حرمتی به امامان معصومشان بی صدا اشگ بریزند وزيارت کنند. با اینکه بقيع چندين در دارد، اما تنها يک درِ آن گشوده می شود تا هرچه بيشتر، زائران تحت فشار قرار گيرند.آن هم فقط دو ساعت در زیر فشار با رفتاری وحشيانه وددمنشانه  وهابی های کافر به زائرین دلسوخته یورش برده و کتک می زنند که چرا زیارت نامه می خوانند و گریه می کنند.