بسم الله الرحمن الرحیم

بیستم جمادی الثانی سال پنجم بعثت در مکه چه رخ داده است ؟! گویا باری تعالی هدیه ای الهی برای جمیع عالم فرستاده است. این هدیه در جواب اخلاص، مجاهدتها و زحمات خدیجه کبری سلام الله علیهاست. خدیجه که تمام هستی، مال و سرمایه خود را در طبق اخلاص گذاشت و تقدیم خدا و رسول او کرد.. این همان بانوئی است که پیامبر می گوید: ... اگر مال خدیجه نبود اسلام پیروز نمی شد!! حضرت فاطمه زهرا در بخشش و بلند نظری وحسن تربیت وارث مادر بزرگوارش حضرت خدیجه کبری ودر سجایای ملکوتی وارث پدر بزرگوارش رسول خدا صلوات الله علیهم اجمعین بود. مناقب و مقامات معنوی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بیرون از حد شمارش است. منزلت والاي اين بانوي دو جهان، در عالم اظلّه اش، در عالم ميثاقش، در عالم خلقتش، در عالم علوي و سفلي اش، در عالم رحم مادرش، در ولادت و روز قيامت و محشرش، در ورود به جنّتش، همه وهمه، حاكي از مقام «ولية الّهي» اوست. هرگز معقول نيست كه موجودي داراي مقام ولايت كبري نباشد، ولي علت آفرينش بوده، و اعتقاد به قدر و مرتبه خدادادی او از شرايط ايمان بشمار آيد و وجود مقدّسش با پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله در مناقب چهل گانه ذیل بطورهمسان شريك و سهيم باشد.

مناقب صدیقه طاهره،  حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها منقبت اوّل: آفرينش زهرا سلام الله عليها قبل از خلقت ديگران، همانند پدر و همسر و فرزندانش،آن انوارمقدّسی كه پيش ازآفرينش و خلقت بشر، در پيشگاه عرش عظمت حق تبارك و تعالي، در حال تسبيح و تقديس و تهليل و تكبير خداي  يكتا بوده، و درعبادت استاد و آموزگار جبرئيل و ساير فرشتگان بوده اند.  منقبت دوّم:  آفرينش زهرا عليها سلام از نور عظمت حضرت حق تبارك وتعالي، همان نور واحدي كه حضرت رسول اكرم صلي الله عليه و آله وعلي بن ابيطالب عليه السلام نيز ازآن آفريده شده اند، ومايه خلقت فاطمه عليها السلام يك سوّم همان نور بوده است. نوري نهفته در خزينه علم خدائي، نور قدس، نورجلال، نور كمال . منقبت سوّم: فاطمه عليها سلام، همتاي پدر و همسر و فرزندانش، سبب آفرينش آسمانها و زمين، بهشت و دوزخ، عرش و كرسي و فرشتگان، و انس و جن بوده است. وجود مقدّس زهرا سلام الله عليها، يكي از پنج تن است، همان كساني كه علّت آفرينش جهان، و آدم و آدميان بوده اند، اگر آنها نبودند انبياء و اولياء، صدّيقين و شهداء، ملك و ملكوت زمينها و آسمانها، نار و نور، بهشت و دوزخ، و سايرمخلوقات جهان بوجود نمي آمدند. اگر حضرت زهرا سلام الله عليها نبود، اثري از آدم و اولاد آدم نبود، اگر او نبود موسي عليه السلام  و عيسي عليه السلام و نوح عليه السلام و ابراهيم عليه السلام آفريده نمي شدند، اگر او نبود از اسلام  و خداشناسي و توحيد خبري نبود. منقبت چهارم:           نامگذاري زهرا عليها سلام است از طرف خداوند متعال، همانند اسم گذاري محمّد صلي الله عليه وآله، و علي و حسن و حسين عليهم السّلام، وهمين مطلب دلالت دارد بر اينكه اين پنج نفر از خود هيچگونه اختياري ندارند، و تمام امورشان حتّي انتخاب نامشان، مربوط به خداي متعال بوده، و به كسي در مورد آنان اجازه دخالت داده نشده است. حضرت محمّد بن عبدالله صلي الله عليه و آله هرگز مجاز نيست كه از جانب خود فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را نامگذاري كند، همچنين در اسم گذاري علي ابن ابيطالب كه مولود كعبه و خانه زاد خداست، پيامبر گرامي صلي الله عليه و آله و ابوطالب را اختياري نيست. منقبت پنجم:   « نام فاطمه عليها السلام از اسماء خداي تبارك و تعالي مشتق شده است، همانند نام پدر و همسر و فرزندانش» منقبت ششم: توسل انبياء است به فاطمه عليها سلام و نامهاي او، همتاي پدر و همسر و فرزندانش، و تمسّك به اوست كه وسيله نجات انبياء و اوصياء و ساير افراد بشر از مشكلات بوده است. «هر كس كه به او ايمان آورد، همانا رستگار شد، و هر كس به او اعتقاد نداشت به تحقيق هلاك گرديد» منقبت هفتم: نام فاطمه عليها سلام، همرديف پدر و همسر و فرزندانش، بر ساق عرش و درهاي بهشت نوشته شده است. شگفتا....! اين چه مقام  والائي است كه با وجود انبياء، اوصياء، مخلصون، و فرشتگان مقرب نام هيچ موجودي بر عرش الهي، آن پايتخت عظمت و جلال خدائي نگاشته نشده است، مگر اسامي مقدّس پنج تن، كه زينت بخش تمام مراكز معنوي، و عاليترين منازل  اخروي است. منقبت هشتم:      « وجود شبح زهرا سلام الله عليها در راستاي عرش الهي، و تصويرش در بهشت، همرديف اشباح و تصاوير پدر و همسر و فرزندانش» خداي تعالي، نه تنها اسامي مقدّس پنج تن را زينت بخش عوالم بالا قرار داده است بلكه با اشباح و تصاوير نوراني آنان، عرش عظمت خويش  و بهشت رحمتش را مزيّن فرموده: و يمين عرش برين را ميمنتي بيشتر بخشيده است. لذا آدم عليه السلام هنگاميكه به عرش نظر مي افكند، اشباح پنج تن را مي بيند، و چون به بهشت روي مي آورد، تصاوير زيباي آنان را مشاهده مي كند، و به هر جا كه مي نگرد آثار جلال و جمال آن اركان خلقت منظر چشمان اوست. منقبت نهم: هر فرد مسلمان و مؤمني كه با محمّد بن عبدالله صلي الله عليه و آله بيعت كرده، و به او ايمان آورده، و رسالت و اطاعتش را پذيرفته، و آن حضرت را پيام آور از جانب خداي خود مي داند، و پيشوايانش علي عليه السلام و اولاد علي عليه السلام هستند، ناگزير حضرت زهرا سلام الله عليها « وليّه» او، رهنماي او، مرجع او، و در مشكلات ( هماتند پدر و همسر و فرزندانش) دستاويز و پناهگاه اوست .       منقبت دهم: اشتراك فاطمه عليها السلام با پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و اميرالمؤمنين عليه السلام و حسين عليه السلام در مقام عصمت و طهارت، كه او نيز عصمت الله و مورد خطاب آيه تطهير مي باشد.  منقبت يازدهم: آن امانتي كه از جانب خداي تعالي بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه شد، و آنها زير بار آن امانت وزين (و مسئوليت سنگين) نرفته، و از قبولش امتناع نمودند ولي بشر آنرا پذيرا شد، همانا ولايت پنج تن عليهم السلام  بوده است، و وجود مقدّس زهرا سلام الله عليها وليةالله و جزء امانت معروضه مي باشد. منقبت دوازدهم: فاطمه عليها سلام، در مقام ركن بودن نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام با پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله همسان و همتا بوده است، واين منقبت منحصر است به رسول خدا صلي الله عليه و آله و صدّيقه زهرا عليهاالسلام و مقصود از(ركنيت) در ذيل روايات مربوطه اش به طور تفصيل بيان گرديد. منقبت سيزدهم: اشتراك فاطمه سلام الله عليها با پدر و همسر و فرزندانش در مجاز بودن به ورود به مسجد پيغمبر اكرم صلي الله عليه و آله و پاك بودنش در هر زمان  و در هر حال. منقبت چهاردهم:     ( محدّثه) بودن فاطمه عليها سلام  است، به اين معني كه فرشتگان با او سخن مي گفتند، و اين مقام از شئون اميرالمؤمنين عليه السلام  و يازده اولاد معصوم اوست، و با وجود اينكه حضرت زهراعليها سلام منصب امامت نداشت، هم  صحبت ملائك  بوده است. منقبت پانزدهم:       چنانكه رسول اكرم صلي الله عليه و آله به شيعيانش و دوستان اميرالمؤمنين عليه السلام  و يازده اولادش، مژده رستگاري  داده است، در موارد بسيار به شيعيان و محبّان فاطمه عليها سلام نيز بشارت نجات و رهائي ازعذاب داده است، و اين خود از شئون مخصوص صاحبان ولايت است. منقبت شانزدهم: سواره محشور شدن زهرا عليها سلام، همانند پدر و همسر و فرزندانش.  منقبت هفدهم: رسول اكرم صلي الله عليه وآله مي فرمايد: در روز قيامت، من دست به دامان جبرئيل مي شوم (گويا مقصود پيامبر صلي الله عليه و آله اين باشد كه جبرئيل نماينده خداي متعال است و من متمسّك به دامان رحمت الهي هستم)، سپس در ادامه سخن چنين مي فرمايد: دخترم زهرا عليها السلام دست به دامان من، و علي بن ابي طالب متمسّك به فاطمه عليها سلام است، و يازده فرزندش دست به دامان علي عليه السلام  هستند.  منقبت هجدهم:     سخن گفتن فاطمه عليها سلام با مادرش، آنگاه  كه در رحم مادر بود، و او را به شكيبائي دعوت مي فرمود، و اين خود از نشانه هاي مقام  ولايت مي باشد. منقبت نوزدهم:       حضرت صدّيقه زهرا سلام الله عليها نيز همانند اميرالمؤمنين عليه السلام و فرزندان معصومش، در هنگام ولادت لب به شهادتين گشوده است، و اين خود از شئون مخصوص  صاحبان ولايت است. منقبت بيستم: اشتراك  فاطمه عليها سلام با پدر و همسر و فرزندانش در علم به آنچه در گذشته واقع شده است و آنچه در آينده بوقوع خواهد پيوست، و آنچه تا روز قيامت واقع شدني نيست و اين دانش نيز مخصوص اولياء خداست و دارا بودن چنين علمي از نشانه هاي مقام ولايت مي باشد. منقبت بيست و يكم:                فاطمه عليها سلام همانند ائمه اطهار عليه السلام مبارك و با طهارت و پاك و پاكيزه از مادر تولد يافته است. منقبت بيست و دوّم: رشد حضرت صدّيقه زهرا عليها سلام، همسان با ائمه اطهار عليه السلام در هر ماه به قدر يكماه، و در هر ماه به اندازه يكسال. ممكن است در اينجا مقصود نموّ معنوي و روحي باشد  نه رشد جسماني، در هر حال و به هر معنائي كه درباره ائمه اطهار عليهم السلام متصوّر است عيناً در فاطمه عليها سلام نيز آن چنان است. منقبت بيست و سوم: هنگام ولادت فاطمه عليها سلام نور او تمام خانه هاي مكّه، شرق و غرب را فرا گرفت چنان كه در توّلد پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله نيز تمام جهان از نور مباركش روشن شد، گويي با نور افشاني اين موجود مقدّس، خداي تعالي به اهل آسمان و زمين، به فرشتگان و تمام مخلوقات اعلام مي فرمايد: اينك توّلد يافت، آن بشري كه نور جهانيان از اوست، و سبب خلقت  عالميان و علّت آفرينش تمام مخلوقات بوده است، آن وجود مقدّسي كه باعث شد موجودات از ظلمات  عدم به عالم نور و ظهور چشم گشايند و به لباس آفرينش مزّين گردند. منقبت بيست و چهارم: در آن هنگام كه حضرت زهرا سلام الله عليها از جانب خديجه عليها سلام ولادت يافت، فرشتگان ميلاد او را به يكديگر بشارت مي دادند و تهنيت مي گفتند، چنانكه در تولد پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و ائمه اطهار نيز ملائك مقدم مباركشان را به يكديگر مژده مي دادند، و بايد اينچنين باشد، زيرا فاطمه عليها سلام يكي از اسباب آفرينش و علّت العلل بوده است، و فرشتگان نيز همانند ساير موجودات در سايه خلقت او و از يمن وجودش آفريده شده اند.  منقبت بيست و پنجم:      حبّ فاطمه عليها سلام همانند حبّ همسر و فرزندان معصومش (كه اجر رسالت خاتم الانبياء است) بر همگان واجب است حتّي به رسول خدا صلي الله عليه و آله . پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله مي فرمايد: خداي تعالي مرا به دوستي اين چهار نفر فرمان داده است: علي عليه السلام، فاطمه عليها السلام، حسن عليه السلام، حسين عليه السلام. البتّه وجوب دوستي و محبّت آنان نيز به اينجهت است كه آن چهار نفر داماد و دختر و فرزندان پيامبرند بلكه رسول خدا نيز همانند ساير بندگان مؤمن، بايد معتقد و معترف به مقام ولايت فاطمه عليها سلام بوده و به اين امر شهادت دهد. منقبت بيست و ششم: اشتراك زهرا سلام الله عليها و همرديف و همدرجه بودن اوست، با پدر و همسر و فرزندانش در قبّة الوسيله يا درجة الوسيله بهشت، آنجا كه پايتخت (عظمت) حضرت حق تبارك و تعالي است و جز پنج تن عليهم السلام از انبياء و اولياء و مرسلين و صالحين و فرشتگان مقرّب كسي را به آن مقام والا راه نيست. منقبت بيست و هفتم:  اشتراك فاطمه عليها سلام با پدر و همسر و فرزندانش در قبه اي از نور كه زير عرش بر پا مي شود و جز پنج تن عليهم السلام كسي را به آن رتبه والا راه نيست، و اين مقام غير از « درجة الوسيله» است كه قبلاً بيان شد. منقبت بيست و هشتم: ورود پنج تن عليهم السلام  به بهشت قبل از همه ، در حالي كه فاطمه عليها سلام در پيشا پيش پدر و همسر و فرزندانش، نخستين كسي است كه وارد بهشت مي شود. منقبت بيست و نهم:                    فاطمه سلام الله عليها يكي از كلماتي است كه حضرت آدم عليه السلام فرا گرفت، و حضرت ابراهيم نيز با همان كلمات امتحان شد، يعني با كلمات: محمّد، علي، فاطمه، حسن، و حسين عليهم السلام. منقبت سي ام:   فاطمه عليها السلام يكي از افرادي است كه آيه مباهله در شأن آنها نازل شده است و آن وجود مقدّس، بين چهار معصوم قرار گرفته است يعني انفسنا ( محمّد وعلي صلوات الله علیهما ) و ابنائنا ( حسن و حسين عليهما السلام ).  منقبت سي و يكم:   سنّي [بکری ها ] و شيعه در اين موضوع متفّق القول و هم عقيده هستند: احكامي كه در اسلام در مورد محبّت و يا عداوت، صلح و يا جنگ، دشنام دادن و يا اذيّت كردن نسبت به پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله جاري است، عيناً نسبت به زهرا سلام الله عليها نيز معتبر و واجب الاجراست، يعني اگر كسي نسبت به رسول خدا صلي الله عليه وآله دشمني  وزرد و يا آن حضرت را بيازارد، و يا دشنام دهد چنان كه مجازاتش حدّ زدن بر او و يا كشتن او، و يا موجب كفر اوست، عيناً در اين موارد حضرت زهرا عليها السلام با پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله يكسان و برابر است. منقبت سي و دوم: همتا بودن فاطمه عليها سلام با علي عليه السلام در صفات و ارزشهاي معنوي. پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله مي فرمايد: اگر فاطمه عليها السلام آفريده نمي شد، هرگز براي علي عليه السلام همتائي وجود نداشت، همچنين اگر علي عليه السلام خلق نمي شد، فاطمه را در جهان  نظير و مانندي نبود، سپس براي روشن شدن مطلب، ورفع اين اشتباه احتمالي كه مبادا تصوّر شود مقصود پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله اين بوده است: ديگران كه خواستار همسري با فاطمه عليها السلام شدند، كفو و هم شأن او نبودند، رسول خدا صلي الله عليه و آله تصريح مي فرمايند ، نه تنها فاطمه عليها السلام را در زمان حاضر جز علي عليه السلام نظير و مانندي نيست، بلكه از آدم و اولاد آدم (يعني انبياء «جز پيامبر اسلام»، اوصياء، اولياء، صدّيقون، علماء و حكماء) هرگز كسي همتاي زهرا عليها السلام نيست، و تنها علي عليه السلام است كه كفو و همانند اوست، علي عليه السلام كه چون فاطمه عليها السلام بي نظير است، و بشري در ملكات فاضله و مقامات عاليه برابر او نيست، و اين دو وجود مقدّس در اين منقبت بطور يكسان شريكند. اگر بجز اين فرمايش از جانب پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله تصريحي در اين مورد در دسترس ما نبود (با اينكه وجود دارد)، همين حديث شريف براي اثبات برتري حضرت صدّيقه زهرا عليها السلام بر جميع انبياء (جز پدر بزرگوارش)، كافي بود. منقبت سي و سوّم: حكما و دانشمندان چنين فتوي داده اند كه هر كس پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و يا علي عليه السلام را دشمن بدارد كافر است، فاطمه عليها السلام نيز در اين مورد با پدر و همسرش شريك است و مشمول اين حكم مي شود، آيا چگونه ممكن است بشري صاحب مقام ولايت نباشد، و دشمني با او موجب كفر گردد؟ منقبت سي و چهارم: چنانكه پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و امير المؤمنين عليه السلام و فرزندان معصوم او ملجأ و مرجع توسّل جميع انبياء بوده اند، بشر از آدم تا خاتم مأمور به توسّل به حضرت صدّيقه زهرا عليها سلام بوده است. از همان وقتي كه آدم عليه السلام آفريده شد، و براي استجابت دعا و رفع مشكلاتش توسّل به پنج تن عليهم السلام و شفيع قرار دادن آنها در پيشگاه پروردگار بي همتا توسط جبرئيل به او آموخته شد تكليف بني آدم روشن گرديد. انسان كه در جهاني پر از شدائد و مشكلات قدم مي نهد، دنيايي كه دائماً در آغوش امواج بلا و گرداب حوادث عظيمه است، رحمت بي كران الهي ايجاب مي كند كه دست آويزهاي محكم و عروة الوثقاي ناگسستني در اختيار اين بشر سرگردان قرار دهد تا در مسير ناهموار زندگانيش، اميد گاهي خدا پسند، و پناهگاهي دور از گزند داشته باشد و با توسّل و با تمسّك و چنگ زدن به ريسمان رحمت واسعه الهي، فرزنان آدم نيز همانند حضرت آدم عليه السلام به ساحل نجات دست يابند. اكنون با قلبي سرشار از خلوص، و اميد وار (همانگونه كه خداوند يكتا به پيامبرانش راه نجات را نشان داده است و به آنها طريق دعاي خدا پسند را آموخته است) و ما نيز به درگاه «الله» روي نياز مي آوريم، و وجود مقدّس آبرومند زهرا عليها السلام را شفيع و راه گشا و واسطه فيض خدائي قرار مي دهيم و عرضه مي داريم: يا فاطمة اغيثيني، يا فاطمة اغيثيني... چنانكه به صلوات بر پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و ائمه اطهار عليه السلام و زيارت آنان به عنوان يك فرمان الهي و امر اسلامي دستور داده شده است، عيناً به صلوات بر فاطمه عليها سلام و زيارتش تصريح و تأكيد گرديده است. منقبت سي و پنجم: فاطمه زهرا سلام الله عليها همسان با اميرالمؤمنين و حسنين عليهم السلام در فضيلت سوره «هل اتي» شريك و سهيم است. منقبت سي و ششم: فاطمه عليها سلام در هنگام ولادتش حورالعين و بانوان عاليمقامي را كه از جانب خداي متعال به نزد آن حضرت ارسال شده بودند كاملا ً مي شناخت، و قبل از اسلام و احوالپرسي با ذكر نام، يك يك آنان را مخاطب قرار داد: از اين مطلب معلوم مي شود كه ملاقات و آشنائي زهرا عليها السلام با آنان بي سابقه نبوده، و آن وجود مقدّس قبلاّ عوالمي را طي كرده است كه در مسير ملكوتي خويش آن فرستادگان آسماني را ديده و شناخته است، و بايد اينچنين باشد، زيرا مقام شامخ ولايت ايجاب مي كند كه هر ولي الله (ياوليّة الله) شيعيان خود را (با آگاهي خدادادش) يك يك بشناسد. منقبت سي و هفتم: پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله با كمال صراحت مي فرمايد: خداي تبارك و تعالي يك بار بر زمين نظر افكند و از اوّلين و آخرين مرا برگزيد، و دفعه دوّم علي عليه السلام را، و در سوّمين نظر، اولاد معصوم او را، و در چهارمين بار زهرا عليها السلام را از ميان جميع زنان عالم از اوّلين و آخرين انتجاب فرمود. پس همانگونه كه پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله مصطفي است، و چنان كه علي عليه السلام مرتضي است، و همان سان كه حسن عليه السلام و حسين عليه السلام برگزيده و مختارند، زهرا سلام الله عليها (همتاي آنان) مصطفاة، مرتضاة، مختاره و برگزيده خداوند تبارك و تعالي است. منقبت سي و هشتم: بزرگترين مقام شفاعت را در روز قيامت حضرت صدّيقه زهرا سلام الله عليها همسان با پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و اميرالمؤمنين عليه السلام حائز مي باشد، بلكه مي توان گفت آن حضرت را در اين رتبه و مقام امتيازاتي است مخصوص به خود و بي نظير. بزرگداشت تشريف فرمائي او به محشر و پيشگاه عرش الهي به نحوي است كه تمام توجّهات بسوي آن وجود مقدّس معطوف خواهد شد، و امام سلام الله عليه در اين باره مي فرمايد: مقام شامخ حضرت صدّيقه زهرا عليها السلام در روز قيامت چنان است كه حتي از نظر يك نفر هم پنهان نمي ماند. منقبت سي و نهم: در روز قيامت منبري از نور بر پا مي شود كه پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله بر آن جلوس مي نمايد، در حالي كه جبرئيل و انبياء و اولياء گرد آمده اند خداوند تبارك و تعالي مقام و منزلت زهرا سلام الله عليها و پدر و همسر و فرزندان معصومش را به اهل محشر معرّفي مي فرمايد، و هنگام ورود فاطمه عليها سلام به صحنه محشر از جانب حضرت حقّ تبارك و تعالي ندا مي شود: اي اهل محشر نگاهتان را فرو افكنيد، تا فاطمه عليها السلام عبور نمايد... منقبت چهلم: چنانكه برتري رسول اكرم صلي الله عليه و آله بر انبيا و مرسلين و ملائكه، با تفحّص و تحقيق در روايات معتبر، ثابت شده است، به همان طريق افضليّت زهرا سلام الله عليها نيز بر جميع مخلوقات از انس و جن و ملك، منصوص و مسلّم است.   خدای تبارک و تعالي بحق محمّد و آل محمّد صلي الله عليه و آله ما را در سايه ولايت حضرت صدّيقه زهرا عليها سلام محشور نمايد، و دستمان را در دامان ولاي اين خاتون دو جهان كوتاه نفرمايد. تلخیص از کتاب فاطمة الزهراء "علامه امینی"