بسم الله الرحمن الرحیم

 

 به مناسبت میلاد مسعود ابن الرضاء، اباالامام المنتظر صلوات الله علیهم

 

ولادت با سعادت امام حسن عسکری علیه السلام در مدینه منوّره در سال 232 هجری در ماه ربیع الثانی بوده . چهارم ربیع الثانی را به مناسبت میلاد یازدهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت جشن گرفته و این عید بزرگ را خدمت دوستدارانشان تبریک و تهنیت عرض مینماییم .(1)

اسم شریف آن حضرت حسن و کنیه شان ابو محمد و مشهورترین القابشان زکیّ و عسکری است و به آن حضرت و همچنین به پدر و جد بزرگوارشان علیهم السلام ابن الرّضا میگفتند . نقش خاتمشان « سبحان من له مقالید السموات و الارض » و به قولی « انا لله شهید » (2) بوده، و تسبیح آن حضرت : « سبحان من هو فی علوه دان، و فی دنوه عال، و فی اشراقه منیر، و فی سلطانه قوی، سبحان الله و بحمده. » که در روز شانزدهم و هفدهم ماه است .

 والده ماجده آن حضرت نامشان حُدَیث و به قولی سلیل بوده و ایشان را جدّه میگفتند. بانویی که در نهایت صلاح و ورع و تقوا بوده اند .

 در جنّات الخلود است که : درکشور خودشان پادشاه زاده بوده اند، کافی است در فضیلت ایشان که بعد از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام، مفزع و پناه و دادرس شیعیان بودند . 

 از عیسی بن صبیح روایتی است که در آن از حضرت سوال میکند که آیا شما فرزند داری؟ حضرت فرمودند : آری به خدا قسم، زود است که خدای تعالی پسری به من کرامت فرماید که پر کند زمین را از عدل و داد .

امام گرچه بسيار جوان بودند، ولي به دليل موقعيت بالاي علمي و اخلاقي، به ويژه رهبري شيعيان و اعتقاد بي شائبه و احترام بي چون و چراي شیعیان به ايشان، شهرت فراواني پيدا كرده بودند.

 سعد بن عبدالله اشعري از علماي معروف شيعه مي گويد : "روزی در مجلس احمد بن عبيدالله بن خاقان نشسته بوديم. سخن از طالبيون ساكن سامراء و مذهب و موقعيت آنان در پيش حاكم به ميان آمد، احمد گفت: من كسي از علويان را چون حسن بن علي عسكري در سامراء نديده بودم كه اين چنين به وقار ، زيركي و بزرگ منشي در ميان اهل بيت خود شناخته شده و پيش سلطان و بني هاشم محترم باشد. روزي من كنار پدرم ايستاده بودم، آن روز پدرم براي ديدار با مردم نشسته بود كه امام وارد شد . پدرم چند قدم به استقبال ايشان جلو رفت. او را بوسيد و مرتب مي گفت: پدر و مادرم فدايت...شب از پدرم پرسيدم: آن شخص كه بود كه آن قدر احترامش مي كردي؟ گفت: او ابن الرضا، امام رافضيان بود. ( در آن زمانها شيعيان را رافضي يعني از دين خارج شده مي خواندند) فرزندم اگر روزي خلافت از دست بني عباس بيرون رود، در ميان بني هاشم، جز او كسي شايستگي تصدي آن را ندارد. او به خاطر فضل، صيانت نفس، زهد، عبادت و اخلاق نيكو سزاوار مقام خلافت است.(3)

 علامه مجلسی رحمه الله روایت کرده از علی بن عاصم کوفی خبری را که حاصلش آن است که او وارد شد بر حضرت امام حسن عسکری علیه السلام، حضرت به او نمودند بساطی را که بر او نشسته بودند بسیاری از انبیاء و مرسلین علیهم السلام و نمود به او و آثار قدمهای ایشان را .

علی میگوید : افتادم و بوسیدم آن را و بوسیدم دست امام علیه السلام را و گفتم : من عاجزم از نصرت شما به دست خود و عملی ندارم غیر ازموالات و دوستی شما و بیزای جستن از دشمنان شما و لعن کردن برایشان در خلوات خود، پس چگونه خواهد بود حال من؟

 حضرت فرمودند : " حدیث کرد پدرم از جدّم از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم که فرمودند : هر که ضعف پیدا کند از نصرت ما اهل بیت و لعنت کند در خلوات خود دشمنان ما را، برساند حق تعالی صوت او را به جمیع ملائکه، پس هر زمانی که لعن کند یکی از شما دشمنان ما را، بالا برند آن را ملائکه و لعنت کنند کسی را که لعنت نکند ایشان را ."(4)

 

 چه خوب است اگر ما نیز قدرتی ظاهری بر یاری امام زمانمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف نداریم، با لعن بر دشمنان ایشان دل آنها را شاد کرده، باشد مشمول این حدیث شریف قرار گیریم . باید بدانیم که این بدان شرط است که قدرتی دیگر بر یاری امام زمانمان نداشته باشیم .باید توجه کنیم و وظیفه خود را در قبال دین مقدس اسلام بشناسیم و انجام وظیفه نمائیم.

دعا براى سلامتى و ظهور ‏حضرت مهدى صلوات الله عليه را فراموش نکنیم.

 

 

(1) روایات مختلفی در روز میلاد آن امام همام بین چهارم، هشتم و دهم ربیع الثانی وجود دارد . در روز میلاد ائمه نور علیهم السلام که بفرموده خودشان شیعیان در شادی ایشان شاد باشند، چه زیباست که محبینشان شادمانی کنند. بنا به روایتی از امام صادق علیه السلام حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، بعد از آن بیماری  که به دلیل هجوم عمر لعنه الله علیه به منزلشان بر ایشان عارض شد، به مدت 40 روز پس از شهادت پدر بزرگوارشان، پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و سلم از دنیا رفته و به شهادت رسیدند  بنا بر این قول، ایام هشتم، نهم و دهم ربیع الثانی، ایام شهادت صدیقه طاهره سلام الله علیها میباشد . همان بانویی که فرزند پاکشان ابن الرضا، حضرت حسن بن علی العسکری در وصف ایشان میفرمایند « نحن حجه الله علی الخلق و فاطمه حجته علینا » . از طرفی شهادت دختر پاک حضرت موسی بن جعفر و خواهر امام علی بن موسی، حضرت فاطمه معصومه صلوات الله علیهم اجمعین دهم ربیع الثانی بوده که مصیبت جانکاه شهادت آن شفیعه روز جزا مقارن با ایام شهادت مادر مظلومه شان میباشد .  در این ایام محبین خاندان عترت علیهم السلام به اقامه ماتم این بانوان دو سرا می پردازند . از آنجا که شیعیان مشتاق احیاء امر اهل بیت عصمت و طهارت میباشند، در غم ایشان غمگین و در شادیشان اظهار شادی می کنند .

(2) بحارالانوار ٬ ج ۵۰ ٬ ص ۲۳۸

(3) الکافی ٬ ج ۱ ٬ ص ۵۰۵

(4) بحارالانوار ٬ ج ۵۰ ٬ ص ۳۱۷