بسم الله الرحمن الرحیم   علیست صاحب عز و جلال و رفعت شأن   علیست بحر معارف علیست کوه وقار   « میلاد با سعادت مولود خانه ی خدا علی بن ابی طالب (علیه السلام) را محضر امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و جمیع شیعیان جهان تبریک و تهنیت عرض می کنیم.»

در روز جمعه سیزدهم ماه رجب سال سی از عام الفیل فاطمه بنت اسد (علیها السلام) را درد زایمان گرفت.او به مسجد الحرام آمد، در برابر خانه ی کعبه ایستاد و نگاهی به سوی آسمان انداخت و گفت: بار پروردگارا من به تو ایمان آورده ام و به هر رسول و پیامبری که فرستاده ای و به هر کتابی که نازل گردانیده ای تصدیق می کنم و به گفته های جدم، ابراهیم خلیل که خانه ی کعبه را بنا کرد.بار خدایا خواهش می کنم از تو به حق این خانه و به حق آن کسی که این خانه را بنا کرد و به حق این فرزندی که در شکم من است و با من سخن می گوید و یقین دارم که او یکی از آیات جلال و عظمت توست،که امر زایمان را به من آسان کنی.ناگهان دیوار خانه ی کعبه باز شد و فاطمه بنت اسد وارد خانه ی خدا شد و دیوار بسته شد و به حالت اول در آمد. چشمان مردم خیره شد، همه مات و مبهوت شدند. و آن چه را که دیده بودند برای هم حکایت می کردند. سه روز همه منتظر ماندند که آیا چه می شود؟ روز چهارم دوباره همان دیوار شکاف خورد و فاطمه بنت اسد از آن خانه بیرون آمد در حالی که قنداقه ای در دست داشت! او چنین می گفت: ای گروه مردم!! به درستی که خدای متعال برگزیده است مرا از میان خلق خدا و فضیلت داد مرا بر زنان برگزیده ای که پیش از من بوده اند، زیرا که خداوند برگزید آسیه دختر مزاحم را و او عبادت می کرد خدا را پنهانی و در خفا، و خداوند مریم دختر عمران را برگزید و ولادت عیسی را بر او آسان گردانید در بیابان ودرخت خشک را جنباند و رطب تازه ای از برای او از درخت فرو ریخت. خداوند مرا بر آن دو فضیلت بیشتری داد و همچنین بر جمیع زنان که پیش از من گذشته اند، زیرا من فرزندی آورده ام در میان خانه ی برگزیده ی او، سه روز در آن خانه میهمان بودم و از اطعمه و اشربه ی بهشتی تناول کردم، چون خواستم بیرون بیایم هنگامی که فرزندم بر روی دستم بود، صدایی از غیب مرا ندا کرد: « ای فاطمه! این فرزند بزرگوار را علی نام بگزار. به درستی که منم خداوند علی اعلی و او را آفریده ام از قدرت و عزت و جلال خود و بهره ی کامل از عدالت خویش به او بخشیده ام، نام او را از نام مقدس خود اشتقاق نموده ام و او را به آداب خجسته ی خود تأدیب نموده ام و امور خود را به او تفویض کرده ام و او را بر علوم پنهانی خود مطلع کرده ام. در خانه ی محترم من متولد شده و او اول کسی است که اذان خواهد گفت بر روی خانه ی من و بت ها را خواهد شکست و آن ها را از بالای کعبه به زیر خواهد انداخت. او مرا به عظمت و مجد و بزرگواری و یگانگی یاد خواهد کرد.اوست امام و پیشوا بعد از حبیب من و رسول من محمد بن عبدالله و او وصی او خواهد بود، و خوشا به حال کسی که او را دوست داشته باشد و او را یاری کند و وای بر حال کسی که از فرمان او سرپیچی کند و او را یاری ننماید و انکار از حق او کند.»  برگرفته از منتهی الآمال   یا علی در حریم کبریا محرم تویی   همدم پیغمبر خاتم تویی همسر صدیقه ی اطهر تویی   در حقیقت ساقی کوثر تویی توشه بر دوش و به تاریکی شب   می بری بهر یتیمان عرب سرپرست بی نوایان یا علی   مهربان باب یتیمان یا علی