بسم الله الرحمن الرحیم

« میلاد با سعادت بانوی دو عالم فاطمه زهرا (سلام الله علیها) را محضر مقدس ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمام شیعیان جهان تبریک و تهنیت عرض می کنیم.»

در آن روز و آن هنگام که بانوی بانوان جهان حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) پا به عرصه ی وجود گذشته و متولد گشت، زمین روشن گردید به گونه ای که نور وجود حضرتش بیابانها را نورانی و کوه ها را روشن نمود.فرشتگان به سوی زمین فرود آمده و بالهای خود را در شرق و غرب جهان گسترانیدند و بر آنها خیمه ها و پرده هایی با ارزش زدند و آن را با سایه بان های آسمان پوشیده و اهل مکه را نور آن حضرت مدهوش ساخت. در همان روز رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وارد اتاق حضرت خدیجه (علیها السلام) شد و فرمود: ای خدیجه! از این که زنان مکه تو را ترک کردند و در این موقعیت حساس به یاری تو نیامدند، غمگین مباش زیرا که همین امروز گروهی از بانوان زیبای بهشتی به سوی تو فرو می آیند و پس از اندکی در این حال بانوانی با چهره های شاد، با عطرهای دلنشین و خوشبو و چشمانی نمکین که پیشاپیش آنها نوری می درخشید و نسیمی از عطر خوشبو می وزید که همه ی مردم مکه را فرا گرفت، فرود آمدند، و به بهترین وجه تحیت گفتند و در امر زایمان به حضرت خدیجه کمک کردند. الثاقب فی المناقب  در روایتی از جابر بن عبدالله می گوید امام باقر (علیه السلام) می فرماید: حضرت فاطمه (سلام الله علیها) زهرا نامیده شده، چون خدای باری تعالی آن بانو را از نور عظمت خود آفرید.هنگامی که درخشید، آسمان ها و زمین به نور او روشن گشت، چشمان فرشتگان خیره شد، فرشتگان خدای متعال را سجده نموده و گفتند: خدای ما! و سرور ما! این چه نوری است؟! خداوند به آنان وحی فرمود: این نوری از نور من است که آن را در آسمانم جای دادم و از عظمت خویش آفریدم. من این نور را از صلب یکی از پیامبرانم بیرون می آورم که او را بر همه ی پیامبران برتری می دهم، از این نور گروهی را به وجود می آورم که برای امر من قیام می کنند و آفریدگانم را به سوی من راهنمایی می نمایند و من آن ها را جانشینان (خود) در روی زمین قرار می دهم.