امام صادق (علیه السلام)
از پدر گرامی و از جد بزرگوارشان (علیهم السلام)
نقل می فرمایند که پیامبر خدا (صلی
الله علیه و اله)
فرمود: ای مردم! آیا می دانید فاطمه چگونه آفریده شده است؟!
گفتند: خدا و رسولش داناترند.
حضرت فرمود: فاطمه حوریه ای به شکل آدمیان آفریده شده است، نه این که
از جنس آنان باشد.آنگاه فرمود: او از عرق جبرئیل و پر او آفریده
شد است.
گفتند: ای رسول خدا، این امر برای ما مشکل شد، می فرمایید او حوریه ای
انسیه است ولی انسیه نیست و می فرمایید او از عرق جبرئیل و پر او
آفریده شده است.
پیامبر خدا (صلی الله علیه و
آله) فرمودند:
اکنون برای شما می گویم، پروردگارم سیبی از بهشت به وسیله ی جبرئیل
برای من فرستاد که آن را به سینه اش چسبانیده بود، پس جبرئیل عرق کرد،
سیب نیز عرق نمود و عرق آن دو مخلوط شده و یکی گشت، آنگاه جبرئیل گفت:
السلام علیک یا رسول الله. گفتم: و علیک السلام یا جبرئیل.گفت: خداوند
متعال این سیب را به تو از بهشت هدیه کرده است.من آن را گرفتم و بوسیدم
و بر چشمانم گذشته و به سینه ام چسباندم.آنگاه گفت: یا محمد! تو باید
آن را بخوری.گفتم: آیا هدیه ی پروردگارم را باید بخورم؟! گفت: آری، تو
مأموری آن را بخوری، وقتی آن را شکافتم
نوری از آن درخشید.جبرئیل گفت:آن را بخور، این نور منصوره ی فاطمه است.
گفتم: ای جبرئیل «منصوره» کیست؟
گفت:
دختری است که از صلب تو به وجود می آید که نام وی در آسمان منصوره و در
زمین فاطمه است.
گفتم: ای جبرئیل! چرا در آسمان منصوره و در زمین فاطمه نامیده شده است؟
جبرئیل گفت: در زمین بدین جهت فاطمه نامیده شده زیرا که شیعیان وی از
آتش دوزخ دور خواهند بود و دشمنانش از مهر و محبت او بی بهره اند.و
همین است فرمایش خدای متعال که می فرماید: در آن روز مؤمنان به وسیله ی
نصرت و یاری خدا خوشحال و مسرور می شوند یعنی به نصرت و یاری فاطمه
(سلام الله علیها)
می رسند.سوره ی روم آیه ۴ و ۵
گرفته شده از کتاب قطره ای از دریای
فضائل اهل بیت (علیهم السلام)